-
3.
u ludów o kulturze pierwotnej wspólnota plemienna wywodząca się od wspólnego przodka, zamieszkująca wspólne terytorium, mająca wspólną nazwę i podległa władzy jednego naczelnika -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Przynależność i podział terytorialny
nazwy osób ze względu na ich pochodzenie i przynależność terytorialną -
synonimy: ród
-
- afrykański, australijski; pasterski; totemowy klan
- członek; głowa, naczelnik, wódz; rada; starszyzna klanu
-
Na lament ten przybiegło z wioski kilku starszych mężczyzn i grupka głośno zawodzących kobiet, związali świniom nogi, wsunęli między nie dość grube żerdki bambusowe i przy akompaniamencie szlochów i lamentu ponieśli zwierzęta ku naczelnikowi swego klanu.
źródło: KWSJP: Kamil Giżycki: Listy z Archipelagu Salomona, 1969
[...] w Afryce zapanowała ostatnio moda na miotełki do much z ogonów żyraf. Taka miotełka to symbol władzy, oznaczający status posiadacza, to niby buńczuk hetmański. Każdy kacyk, naczelnik wioski, czy głowa klanu musi dzierżyć w ręku miotełkę na muchy.
źródło: KWSJP: Ada Wińcza: Opowieści z sawanny i buszu, 1981
Ojciec [...] był wodzem klanu Wilków w plemieniu Mohawków, a matka była pełnej lub półkrwi Indianką.
źródło: KWSJP: Zbigniew Teplicki: Wielcy Indianie Ameryki Północnej, 1994
Egipcjanie przywykli do widoku koczowniczych klanów pasterskich, zjawiających się na granicy i proszących o schronienie.
źródło: KWSJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963
Tzotzilów i Tzeltalów stare kroniki hiszpańskie zaliczają do jednego z najstarszych klanów wśród Majów, zwanego „papagayos”.
źródło: KWSJP: Zofia Jeżewska: W królestwie pierzastego węża, 1964
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. klan
klany
D. klanu
klanów
C. klanowi
klanom
B. klan
klany
N. klanem
klanami
Ms. klanie
klanach
W. klanie
klany
-
+ klan + (KOGO)
+ klan + (JAKI) -
ang. clan
Z języka gaelickiego szkockiego clann 'rodzina, potomstwo'.