-
1.
książk. cecha czegoś, co związane z jest zawieraniem istotnej treść w krótkim tekście -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
synonimy: lapidarność
zwięzłość
antonimy: rozwlekłość
-
- lakoniczność wypowiedzi
-
Pewien Irańczyk zamieszkały w Kuwejcie, odpowiadając na zarzuty swojego przyjaciela o zbytnią lakoniczność korespondencji, wysłał do niego 150-metrowy list.
źródło: NKJP: (PAP): Zadowolił przyjaciela żądnego korespondencji, Metropol nr 6/04, 2001
„W weekend jestem zajęty” - sucho, bez „przepraszam”, „pozdrawiam”, właściwie niegrzecznie. Domyślała się, że na lakoniczność depeszy miała wpływ jego sytuacja pieniężna [...].
źródło: NKJP: Witold Horwath: Ultra Montana, 2005
Komunikaty wojenne dostarczają skąpych wiadomości o wydarzeniach na frontach. Należy raczej samemu wnioskować, chociażby na podstawie lakoniczności komunikatów, że ofensywa sowiecka rozwija się pomyślnie.
źródło: NKJP: Leon Guz: Targowa 64: dziennik 27 I 1943 - 11 IX 1944, 2001
Jego styl cechowała lakoniczność i klarowność narracji, dyskretne budowanie nastroju oraz napięcia dramatycznego.
źródło: NKJP: Był wierny sobie, Dziennik Polski, 1998-10-28
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. lakoniczność
lakoniczności
D. lakoniczności
lakoniczności
C. lakoniczności
lakonicznościom
B. lakoniczność
lakoniczności
N. lakonicznością
lakonicznościami
Ms. lakoniczności
lakonicznościach
W. lakoniczności
lakoniczności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Od: lakoniczny