-
2.
książk. cecha kogoś, kto, wyrażając istotną treść, mówi krótko -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
synonimy: lapidarność
rozwlekłość
-
Rzecznik prasowy, nagabywany przez dziennikarzy, odparł z właściwą sobie lakonicznością: - Przykro mi, ale nic nie mam do powiedzenia.
źródło: NKJP: Brak tylko Rodmana, Dziennik Polski, 1999-03-18
Na lakoniczność Szymborskiej zwraca też uwagę brytyjski „The Telegraph ”, przytaczając jej wypowiedź o tym, że „ wiersz napisany wieczorem jest ponownie czytany rano i nie zawsze przeżywa tę próbę”.
źródło: Internet: gazeta.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. lakoniczność
lakoniczności
D. lakoniczności
lakoniczności
C. lakoniczności
lakonicznościom
B. lakoniczność
lakoniczności
N. lakonicznością
lakonicznościami
Ms. lakoniczności
lakonicznościach
W. lakoniczności
lakoniczności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Od: lakoniczny