-
1.
rel. pieśń religijna popularna w jakiejś społeczności -
Wyraz używany często przede wszystkim w odniesieniu do pieśni związanych z okresem Bożego Narodzenia.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Religia – kościół
sakramenty i obrzędy religijne -
hiperonimy: pieśń
-
- polskie; bożonarodzeniowe; stare kantyczki
- śpiewać kantyczki
-
Wcześniej podczas bożonarodzeniowej nocy, w trakcie jasełek śpiewano kantyczki i pastorałki.
źródło: NKJP: Małgorzata Jańczak: Hej, kolędę czas zacząć..., Gazeta Poznańska, 2004-01-03
Pierwsza, wzniósłszy w górę oczy, wyciąga cienkim głosem kantyczkę: Dusza z ciała wyleciała Na zielonej łące stała [...].
źródło: NKJP: Ewa Cechnicka: Znak Anny, 1997
Te mało znane kantyczki są bardzo piękne, ale i trudne do nauczenia [...].
źródło: NKJP: Baba ci koguta niesie, Dziennik Polski, 2003-11-28
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. kantyczka
kantyczki
D. kantyczki
kantyczek
C. kantyczce
kantyczkom
B. kantyczkę
kantyczki
N. kantyczką
kantyczkami
Ms. kantyczce
kantyczkach
W. kantyczko
kantyczki
-
łac. canticum 'pieśń, śpiew'