-
2.
jęz. cecha tego, co związane jest z komunikacją codzienną i nieoficjalną między osobami dobrze znającymi się -
Wyraz używany w pracach językoznawczych, mający różne ściślejsze definicje w zależności od autora.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język -
Narracja Skargi łączy w sobie wzniosłość i potoczność, wytworne okresy retoryczne i prostą składnię.
źródło: NKJP: Zbigniew Mikołejko: Żywoty świętych poprawione, 2000
[...] język polski jest zainfekowany wulgaryzmami, rubaszną potocznością oraz nagminnym snobowaniem na zachodniość.
źródło: NKJP: Maja Wolny: Plamy na języku, Polityka, 2000-09-09
Wulgarna potoczność wypowiedzi bohaterów jest efektem świetnej stylizacji, a nie epatowania językowymi skrajnościami [...].
źródło: NKJP: Krzysztof Varga: W niewoli filmu, Gazeta Wyborcza, 1997-05-08
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny:
liczba pojedyncza liczba mnoga M. potoczność
potoczności
D. potoczności
potoczności
C. potoczności
potocznościom
B. potoczność
potoczności
N. potocznością
potocznościami
Ms. potoczności
potocznościach
W. potoczności
potoczności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. potoczny