manowce

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. życiowe

  • 2.

    książk.  mało znany lub niebezpieczny obszar czegoś, w którym łatwo można się pomylić lub popełnić błąd
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    słownictwo oceniające

    • ideowe, życiowe manowce
    • manowce demagogii, głupoty, życia
  • Odnosiłem wrażenie, że to on mnie prowadzi przez te wszystkie manowce, że na jedno mi przyzwala, przed innym ostrzega.

    źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Widnokrąg, 1996

    Wiodłem z nim jednak przez całą drogę do Padwy uczone dysputy, starając się pilnie nie wypaść z roli nauczyciela i nie zbaczać na niebezpieczne manowce moich nieraz pachnących herezją przemyśleń.

    źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Metamorfozy, 2004

    Wierzył w moc Boga, który nie opuszcza człowieka i z manowców sprowadza na prostą drogę.

    źródło: NKJP: Bogdan Burdziej: Izaak Cylkow, Midrasz nr 106

    Potem odchodzili, ale z kawałkami cegły w rękach - ułomkiem, symbolem mocnego fundamentu, znając już drogę powrotu ze wszystkich manowców życia.

    źródło: NKJP: Zbudowałem dom, Dziennik Polski, 2003-09-29

    Kiedy szukamy sensu istnienia, musimy sięgać poza istotę ludzką. To droga niełatwa i pełna manowców.

    źródło: NKJP: Paweł Zawadzki: Tako rzecze Durrenmatt, Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 2001-12-01

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: p3

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. manowce
    D. manowców
    C. manowcom
    B. manowce
    N. manowcami
    Ms. manowcach
    W. manowce
  • bez ograniczeń + manowce +
    (CZEGO)
  • Może od ukr. manýty 'mamić, łudzić, zwodzić, oszukiwać' (< psł. *maniti 'wabić, mamić') albo od związanego z tym wschodniosłowiańskiego *manovati (por. st.rus. manovati 'kiwać głową, dawać znak ręką lub głową, zachęcając do czegoś'); pierwotne znaczenie zapewne 'zwodząca, błędna trasa, prowadząca na bezdroża, nie prowadząca do celu' (Bor).