pokłon

Witano króla - jak ojca - niskim pokłonem i całowaniem w rękę, czasami klękano i obejmowano za nogi.

źródło: NKJP: Andrzej Chwalba (red.): Obyczaje w Polsce: od średniowiecza do czasów współczesnych, 2004

Jakże się pan miewa! - wykrzyknął i podniósł Anglika z pokłonu, prowadząc go pod ramię do położonej obok kraalu zagrody dla bydła.

źródło: NKJP: Wojciech Jagielski: Afryka, Gazeta Wyborcza, 1998-05-08

Minęły go kobiety w spłowiałych sari z płaskimi koszami na głowie, oddały pokłon i dzwoniąc srebrnymi bransoletami, sunęły drobnym krokiem w stronę morza.

źródło: NKJP: Wojciech Żukrowski: Kamienne tablice, 1966

Przyzwyczajeni do szopek i kolędników, pokłonów trzech monarchów i widowisk pasyjnych ucieszą się, że można zobaczyć z bliska Wielkich i Sławnych, ba, poprosić ich o autograf nagryzmolony na kartce [...].

źródło: NKJP: Ryszard Marek Groński: Paletko Rotszylda, Polityka, 2007-10-13