osowiałość
-
cecha kogoś, kto jest smutny i mniej aktywny niż zwykle
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Stany psychiczne człowieka
emocje i uczucia -
Pan St. przerwał lekcje angielskiego z Jerzym, co, jak widziałam, było dla J. przykre. Coraz bardziej zasmuca mnie i niepokoi osowiałość J.
źródło: NKJP: Anna Kowalska: Dzienniki 1927-1969, 2008
[...] I to poczucie bezsiły, to stałe przegrywanie, od lepszych odpadanie, wpędzało ich w jeszcze większą minusowość, w zdrętwiałą ornitologię - w osowiałość, w zasępienie, [...]
źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Cesarz, 2005
Do mojego pokoju przywiodło go tym razem zatroskanie. To więcej niż pewne. Musiałem zdradzić się ostatnią osowiałością; podobno na mojej gębie czyta się jak w księdze.
źródło: NKJP: Tadeusz Zimecki: Ja, Franek..., 2001
Problemy z porannym wstawaniem, osowiałość, milczenie - to pierwsze objawy strachu dziecka przed szkołą.
źródło: NKJP: Katarzyna Michalska: Pomóźmy uczniowi, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2003-12-02
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. osowiałość
osowiałości
D. osowiałości
osowiałości
C. osowiałości
osowiałościom
B. osowiałość
osowiałości
N. osowiałością
osowiałościami
Ms. osowiałości
osowiałościach
W. osowiałości
osowiałości
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. sowa