osowiałość

  • cecha kogoś, kto jest smutny i mniej aktywny niż zwykle
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

  • Pan St. przerwał lekcje angielskiego z Jerzym, co, jak widziałam, było dla J. przykre. Coraz bardziej zasmuca mnie i niepokoi osowiałość J.

    źródło: NKJP: Anna Kowalska: Dzienniki 1927-1969, 2008

    [...] I to poczucie bezsiły, to stałe przegrywanie, od lepszych odpadanie, wpędzało ich w jeszcze większą minusowość, w zdrętwiałą ornitologię - w osowiałość, w zasępienie, [...]

    źródło: NKJP: Ryszard Kapuściński: Cesarz, 2005

    Do mojego pokoju przywiodło go tym razem zatroskanie. To więcej niż pewne. Musiałem zdradzić się ostatnią osowiałością; podobno na mojej gębie czyta się jak w księdze.

    źródło: NKJP: Tadeusz Zimecki: Ja, Franek..., 2001

    Problemy z porannym wstawaniem, osowiałość, milczenie - to pierwsze objawy strachu dziecka przed szkołą.

    źródło: NKJP: Katarzyna Michalska: Pomóźmy uczniowi, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2003-12-02

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: ż

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. osowiałość
    osowiałości
    D. osowiałości
    osowiałości
    C. osowiałości
    osowiałościom
    B. osowiałość
    osowiałości
    N. osowiałością
    osowiałościami
    Ms. osowiałości
    osowiałościach
    W. osowiałości
    osowiałości

    Inne uwagi

    Zwykle lp

  • Zob. sowa

CHRONOLOGIZACJA:
1 połowa XVII w., Kart XVII-XVIII
Data ostatniej modyfikacji: 19.05.2017