czułostka

[...] było jej coraz trudniej zmuszać się do randkowych czułostek, zaczynał być nieznośnie ckliwy, a poza wszystkim gadał za dużo, snując godzinami idylliczne plany wspólnego pożycia.

źródło: NKJP: Mirosław M. Bujko: Złoty pociąg, 2006

Chciałam,by przytulił twarz do mojej szyi i wypowiadając najintymniejsze czułostki, łaskotał mnie szeptem w ucho.

źródło: Cisza, 2011 (books.google.com)

Co potem? Potem człowiek rozsypuje się, staje się miałki, staje się żebrakiem łasym na każdą czułostkę, na każde rodzime słowo.

źródło: Tadeusz Kwiatkowski: Ten cudny Paryż, 1962 (books.google.com)

- Będziecie razem obserwować trzcinowisko?
- [...] Wykluczone, zaraz zacząłby się do mnie ślinić i musiałabym wysłuchiwać jego czułostek.

źródło: Violetta Sajkiewicz, ‎Robert Ostaszewski: Sierpniowe kumaki, 2012 (books.google.com)

Bratanku — pisał nie bawiąc się w czułostki ani przesadne komplementy diabelski stryjaszek — nie rozumiem Twej opieszałości.

źródło: Marcin Bolski: Agent Niza, 1988 (books.google.com)