furknąć

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

1.b strzała

  • Definicja

    1.b

    poruszając się szybko w powietrzu lub na wietrze, wydać charakterystyczny dźwięk, który przypomina odgłos, jaki można usłyszeć, gdy ptaki zrywają się do lotu, mocno uderzając skrzydłami lub gdy jakiś materiał powiewa na wietrze, silnie uderzany przez porywy powietrza
  • Kwalifikacja tematyczna

    KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    dźwięki


    KATEGORIE FIZYCZNE

    Cechy i właściwości materii

    ruch i spoczynek

  • Relacje znaczeniowe
    synonimy:  zafurczeć
    zafurkotać
  • Połączenia
    • pocisk furknął; spódniczka furknęła; chorągiewki, proporczyki, sztandary; łuki, strzały furknęły
    • furknąć w powietrzu
  • Cytaty

    Zrobiła taneczny półobrót, aż furknęła kolorowa spódniczka [...].

    źródło: NKJP: Marta Tomaszewska: Pan Tu i Pan Tam, 1986

    Tymczasem Dawid wyjął ukradkiem z torby kamień i nałożywszy go na procę, zamachnął się z całej siły. Pocisk furknął w powietrzu i utkwił głęboko w czole wielkoluda.

    źródło: NKJP: Zenon Kosidowski: Opowieści biblijne, 1963

    W odpowiedzi na to pomiędzy nami furknęła strzała, wypuszczona gdzieś z tyłu, jak się domyśliłem, z konarów potężnego dębu, który mijaliśmy przed chwilą, i wbiła się w ziemię przed kopytami mego konia.

    źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
  • Odmiana

    część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. furknę
    		 furkniemy
    2 os. furkniesz
    		 furkniecie
    3 os. furknie
    		 furkną

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. furknąłem
    +(e)m furknął
    		 furknęłam
    +(e)m furknęła
    		 furknęłom
    +(e)m furknęło
    		 furknęliśmy
    +(e)śmy furknęli
    		 furknęłyśmy
    +(e)śmy furknęły
    2 os. furknąłeś
    +(e)ś furknął
    		 furknęłaś
    +(e)ś furknęła
    		 furknęłoś
    +(e)ś furknęło
    		 furknęliście
    +(e)ście furknęli
    		 furknęłyście
    +(e)ście furknęły
    3 os. furknął
    		 furknęła
    		 furknęło
    		 furknęli
    		 furknęły

    bezosobnik: furknięto

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. furknijmy
    2 os. furknij
    		 furknijcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. furknąłbym
    bym furknął
    		 furknęłabym
    bym furknęła
    		 furknęłobym
    bym furknęło
    		 furknęlibyśmy
    byśmy furknęli
    		 furknęłybyśmy
    byśmy furknęły
    2 os. furknąłbyś
    byś furknął
    		 furknęłabyś
    byś furknęła
    		 furknęłobyś
    byś furknęło
    		 furknęlibyście
    byście furknęli
    		 furknęłybyście
    byście furknęły
    3 os. furknąłby
    by furknął
    		 furknęłaby
    by furknęła
    		 furknęłoby
    by furknęło
    		 furknęliby
    by furknęli
    		 furknęłyby
    by furknęły

    bezosobnik: furknięto by

    bezokolicznik: furknąć

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: furknąwszy

    gerundium: furknięcie

    odpowiedniki aspektowe: furczeć , furkać

  • Pochodzenie

    Zob. furkać