uciągnąć (płyn) - Wielki słownik języka polskiego PAN

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	uciągnąłem +(e)m uciągnął	uciągnęłam +(e)m uciągnęła	uciągnęłom +(e)m uciągnęło	uciągnęliśmy +(e)śmy uciągnęli	uciągnęłyśmy +(e)śmy uciągnęły
2 os.	uciągnąłeś +(e)ś uciągnął	uciągnęłaś +(e)ś uciągnęła	uciągnęłoś +(e)ś uciągnęło	uciągnęliście +(e)ście uciągnęli	uciągnęłyście +(e)ście uciągnęły
3 os.	uciągnął	uciągnęła	uciągnęło	uciągnęli	uciągnęły

bezosobnik: uciągnięto

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		uciągnijmy
2 os.	uciągnij	uciągnijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	uciągnąłbym bym uciągnął	uciągnęłabym bym uciągnęła	uciągnęłobym bym uciągnęło	uciągnęlibyśmy byśmy uciągnęli	uciągnęłybyśmy byśmy uciągnęły
2 os.	uciągnąłbyś byś uciągnął	uciągnęłabyś byś uciągnęła	uciągnęłobyś byś uciągnęło	uciągnęlibyście byście uciągnęli	uciągnęłybyście byście uciągnęły
3 os.	uciągnąłby by uciągnął	uciągnęłaby by uciągnęła	uciągnęłoby by uciągnęło	uciągnęliby by uciągnęli	uciągnęłyby by uciągnęły

bezosobnik: uciągnięto by

bezokolicznik: uciągnąć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: uciągnąwszy

gerundium: uciągnięcie

imiesłów przymiotnikowy bierny: uciągnięty

odpowiednik aspektowy: ciągnąć

+

uciągnąć

+

CO

Zob. ciągnąć