-
1.
opowiadanie potoczystym językiem barwnych historii o jakimś zdarzeniu -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
mówienie -
- recytacja i gawędziarstwo
- mistrz; sztuka, tradycja gawędziarstwa
- talent do gawędziarstwa
- sprzyjać gawędziarstwu
-
Zespół wielokrotnie występował też na „Sabałowych Bajaniach” w Bukowinie Tatrzańskiej i w kategorii gawędziarstwa i śpiewu zajmował pierwsze lokaty.
źródło: NKJP: (ZACH): Tatry, Gazeta Krakowska, 2006-07-19
Nie znaczy to bynajmniej, że nie ma dziś dowcipnych ludzi, ostrych i zgryźliwych anegdot [...]. Faktem jednak jest, że sztuka gawędziarstwa przy stole biesiadnym należy niestety do przeszłości.
źródło: NKJP: Jerzy Zaruba: Z pamiętników bywalca, 2007
Wrodzony talent miejscowych do gawędziarstwa każe turystom „łykać” opowieści mrożące krew w żyłach.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. gawędziarstwo
gawędziarstwa
D. gawędziarstwa
gawędziarstw
C. gawędziarstwu
gawędziarstwom
B. gawędziarstwo
gawędziarstwa
N. gawędziarstwem
gawędziarstwami
Ms. gawędziarstwie
gawędziarstwach
W. gawędziarstwo
gawędziarstwa
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. gawędzić