Książka napisana prosto, gawędziarsko, niemal baśniowo ( „było raz...” - brzmi tytuł pierwszego rozdziału), jest chemicznie wolna od cienia jakiegokolwiek mentorstwa [...].
źródło: NKJP: Maciej Janowski: Może ktoś wznowi pierwszą książkę Gombricha?, Gazeta Wyborcza, 1997-12-10
Sarmatyzm portretowany jest na różne sposoby: w „Pamiętnikach” gawędziarsko i kronikarsko; w „Powrocie posła” karykaturalnie i groteskowo, zaś w „Panu Tadeuszu” oraz w „Ogniem i mieczem” w sposób wyidealizowany.
źródło: Sarmatyzm w literaturze i malarstwie (prezentacje-maturalne.pl)
O dziejach pisano i pisze się uczenie, publicystyczne, gawędziarsko, sensacyjnie.
źródło: Jacek Wegner: Historia poezją zapisywana. Pobudzenie do miłości żarliwej, 20016-06-11 (sdp.pl/felietony)
Książka Rodaka pisana jest „na długim oddechu”, epicko i gawędziarsko, fabularnie niemal.
źródło: Maciej Włodarski: Miłość i małżeństwo w literaturze średniowiecznej, Ruch Literacki, r. LIII, z. 1 (310), 2012 (rl.czasopisma.pan.pl)