zbesztać się (siebie samego) - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

książk. w zdecydowany i niezbyt delikatny sposób wyrazić słowami kierowanymi do siebie samego niezadowolenie z własnego niewłaściwego postępowania

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Ocena i wartościowanie

wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia

	synonimy:	obsztorcować się zganić się złajać się zrugać się
	hiperonimy:	skrytykować się

	Challengerowie zbesztali się w myślach za swoje niedbalstwo [...]. źródło: Adrian Miller: Challengerowie. Następcy homo sapiens, 2018 (legimi.pl)
	Ta dziewczyna ma fantastyczną figurę. Ciekawe, czy skandal pociąga ją tylko w religii? A co by powiedziała na niewielki życiowy skandalik? Nawet o tym nie myśl, ty stary zbereźniku, zbeształ się w myślach. źródło: NKJP: Kinga Dunin: Tabu, 1998
	Nie mogłem się opędzić wrażeniu, że mój nieurodziwy siostrzeniec opowiada mi to wszystko z odcieniem złośliwej satysfakcji, chociaż niby współczująco. Po chwili jednak zbeształem się w duchu za przesadną podejrzliwość. źródło: NKJP: Witold Jabłoński: Ogród miłości, 2006
	Pościł przez cały tydzień, lecz ostatniego dnia poczuł palące pragnienie. Zbliżył się do studni, aby zaczerpnąć wody, lecz nagle zorientował się, że została mu jedna godzina do końca tygodnia postu i natychmiast sam się zbeształ za taką słabość. źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zbeształem się +(e)m się zbeształ	zbeształam się +(e)m się zbeształa	zbeształom się +(e)m się zbeształo	zbesztaliśmy się +(e)śmy się zbesztali	zbeształyśmy się +(e)śmy się zbeształy
2 os.	zbeształeś się +(e)ś się zbeształ	zbeształaś się +(e)ś się zbeształa	zbeształoś się +(e)ś się zbeształo	zbesztaliście się +(e)ście się zbesztali	zbeształyście się +(e)ście się zbeształy
3 os.	zbeształ się	zbeształa się	zbeształo się	zbesztali się	zbeształy się

bezosobnik: zbesztano się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		zbesztajmy się
2 os.	zbesztaj się	zbesztajcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	zbeształbym się bym się zbeształ	zbeształabym się bym się zbeształa	zbeształobym się bym się zbeształo	zbesztalibyśmy się byśmy się zbesztali	zbeształybyśmy się byśmy się zbeształy
2 os.	zbeształbyś się byś się zbeształ	zbeształabyś się byś się zbeształa	zbeształobyś się byś się zbeształo	zbesztalibyście się byście się zbesztali	zbeształybyście się byście się zbeształy
3 os.	zbeształby się by się zbeształ	zbeształaby się by się zbeształa	zbeształoby się by się zbeształo	zbesztaliby się by się zbesztali	zbeształyby się by się zbeształy

bezosobnik: zbesztano by się

bezokolicznik: zbesztać się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: zbesztawszy się

gerundium: zbesztanie się

odpowiednik aspektowy: besztać się

	+	zbesztać się	+	(za CO)
	+	zbesztać się	+	(MOWA WPROST)