spławik
-
przyczepiony do żyłki kawałek czegoś lekkiego, unoszący się na wodzie i sygnalizujący swoim ruchem, czy ryba bierze przynętę
-
CODZIENNE ŻYCIE CZŁOWIEKA
Czas wolny
hobby i zainteresowania
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat zwierząt
hodowla i opieka nad zwierzętami; człowiek wobec zwierząt -
- spławiki i haczyki
- spławik drgnął
- łowić na spławik
-
Błogostan... Naraz spławik podskoczył, zakołysał się i dał nura. Zacinam, krótki, szybki hol i w podbieraku ląduje przyzwoita płoć.
źródło: NKJP: Ewa Ćwikła: Wędkarskie opowieści Stynki, 2008
A duża płoć bierze przynętę bardzo ostrożnie, każde drgnięcie spławika może być związane ze smakowaniem, wąchaniem i w końcu z decyzją – wziąć czy nie wziąć. Gdy spławik idzie ostro na dno, to znaczy, że rybie przynęta zasmakowała.
źródło: NKJP: Jerzy Łętowski: Ach, te płocie!, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2005-08-13
Zapadając się w muł, brodziłem po płyciznach, wchodziłem na kamienie i zarzucałem jak najdalej wędki, ale grunt ciągle był zbyt mały, spławiki płasko leżały na wodzie, a prąd rzeki z każdym dniem oddalał się pod niedostępny, lewy brzeg.
źródło: NKJP: Zbigniew Mentzel: Wszystkie języki świata, 2005
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. spławik
spławiki
D. spławika
spławików
C. spławikowi
spławikom
B. spławik
spławiki
N. spławikiem
spławikami
Ms. spławiku
spławikach
W. spławiku
spławiki
-
Zob. pławić