poręczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

zobowiązać się do spłacenia czyichś zobowiązań finansowych w razie niewypłacalności tej osoby

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Finanse

bankowość

synonimy:

podżyrować

powiat poręczył; miasto poręczyło
poręczyć szpitalowi; poręczenie kredytu, zobowiązania
kwota poręczenia; poręczenie bankowe, kredytowe, wekslowe; zabezpieczyć poręczeniem; udzielić, wymagać, żądać poręczenia; dostać, przyjąć, uzyskać, wpłacić, złożyć/składać poręczenie

	Poręczyłem komuś kredyt, ten ktoś nie spłacał... Bank wszedł mi na dochody. źródło: NKJP: Internet
	W 1989 r. kierownictwo Zakładów Mięsnych poręczyło tej firmie ogromny kredyt. źródło: NKJP: Roman Bednarek: Niemrawa mazowiecka, Gazeta Wyborcza, 1994-05-11
	Pekao SA poręczyło kredyt wekslem, ale samo też się zabezpieczyło - wzięło gwaranta - BGŻ. źródło: NKJP: Eliza Więcław: BGŻ walczy o 200 miliardów, Gazeta Wyborcza, 1995-02-15
	Miał problemy finansowe i poprosił mnie, żebym poręczył za niego w banku. źródło: NKJP: Aleksandra Wysocka-Zańko: Jeśli coś kochasz, nie jesteś zmęczony, Gazeta Ubezpieczeniowa, 2009-06-30
	Kredyt poręczyły banki związane z zagranicznymi konsorcjantami [...]. źródło: NKJP: Tomasz Klarecki, Izabela Smolarek: Wilk... i śmierć bankiera, 2006
	Każdy zainteresowany otrzymaniem poręczenia kredytowego będzie musiał przedstawić biznesplan projektowanego przedsięwzięcia, a także szereg innych dokumentów określających sytuację prawną czy ekonomiczno-finansową wnioskodawcy. źródło: NKJP: Pytanie do prezydenta, Gazeta Miejska, nr 104, 2002

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	poręczyłem +(e)m poręczył	poręczyłam +(e)m poręczyła	poręczyłom +(e)m poręczyło	poręczyliśmy +(e)śmy poręczyli	poręczyłyśmy +(e)śmy poręczyły
2 os.	poręczyłeś +(e)ś poręczył	poręczyłaś +(e)ś poręczyła	poręczyłoś +(e)ś poręczyło	poręczyliście +(e)ście poręczyli	poręczyłyście +(e)ście poręczyły
3 os.	poręczył	poręczyła	poręczyło	poręczyli	poręczyły

bezosobnik: poręczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		poręczmy
2 os.	poręcz	poręczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	poręczyłbym bym poręczył	poręczyłabym bym poręczyła	poręczyłobym bym poręczyło	poręczylibyśmy byśmy poręczyli	poręczyłybyśmy byśmy poręczyły
2 os.	poręczyłbyś byś poręczył	poręczyłabyś byś poręczyła	poręczyłobyś byś poręczyło	poręczylibyście byście poręczyli	poręczyłybyście byście poręczyły
3 os.	poręczyłby by poręczył	poręczyłaby by poręczyła	poręczyłoby by poręczyło	poręczyliby by poręczyli	poręczyłyby by poręczyły

bezosobnik: poręczono by

bezokolicznik: poręczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: poręczywszy

gerundium: poręczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: poręczony

odpowiednik aspektowy: poręczać

Zob. ręczyć