-
1.b
zachowanie świadczące o tym, że ktoś pozostaje z kimś w bliskich stosunkach, pozwalających na traktowanie się bezpośrednio i bez ceremonii -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia relacji międzyludzkich -
Ktoś mnie klepnął w ramię. Odwróciłem się gwałtownie, bo nie lubię tego rodzaju poufałości.
źródło: NKJP: Ireneusz Iredyński: Dzień oszusta. Człowiek epoki, 1962
Trzeba się bronić przed niechcianymi poufałościami, wyrażać sprzeciw spokojnie, ale stanowczo i jednoznacznie.
źródło: NKJP: Grażyna Kuźnik: Nikt ci nie uwierzy, Trybuna Śląska, 2002-11-15
Michał roześmiałby się, gdybym mu wyjawiła, że odkąd mnie dotknął, nie pozwoliłam na żadne poufałości innemu mężczyźnie.
źródło: NKJP: Hanna Kowalewska: Tego lata, w Zawrociu, 1998
Starał się widywać z nią codziennie i odnosił wrażenie, że jego towarzystwo, choć nie dochodziło między nimi do żadnych poufałości, nie było jej niemiłe
źródło: NKJP: Jerzy Krzysztoń: Wielbłąd na stepie, 1978
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. poufałość
poufałości
D. poufałości
poufałości
C. poufałości
poufałościom
B. poufałość
poufałości
N. poufałością
poufałościami
Ms. poufałości
poufałościach
W. poufałości
poufałości
Inne uwagi
Zwykle lm
-
Zob. ufać