-
1.
kobieta, która wspólnie z drugą osobą uczestniczy w jakimś przedsięwzięciu -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
synonimy: spólniczka
-
- żona i wspólniczka
- być, zostać wspólniczką
-
Tu trafią najpewniej skazani na dożywocie chłopcy, którzy zamordowali Jolantę B. Ich wspólniczka pojedzie prawdopodobnie do więzienia dla kobiet w Grudziądzu.
źródło: NKJP: Katarzyna Surmiak-Domańska: Niebo w kratkę, Gazeta Wyborcza, 1998-05-15
Opinia publiczna widzi w pani Doutrewe uosobienie zimnej, ślepej Temidy, niemal wspólniczkę zbrodniarza.
źródło: NKJP: Jacek Safuta: Nie bać się, działać!, Polityka, 2004-02-28
- Myślę, że powinny wydać oświadczenie, w którym odcięłyby się od wdowy Hopkins - rzekł kapitan. - I od wspólniczek zbrodni, jeśli takowe istnieją.
źródło: NKJP: Witold Horwath: Ultra Montana, 2005
Po powrocie do ojczyzny świeżo upieczony milioner poświęcił się polityce. Wspólniczką w realizacji swej wizji uczynił siostrę.
źródło: NKJP: Tomasz Wilczek: Teraz siostra, Ozon, nr 3, 2003
Tadeo nie był pewien, czy nie zwidziało mu się, że przy okazji mrugnęła do niego. Nie zalotnie, tylko jak wspólniczka w psocie.
źródło: NKJP: Piotr Siemion: Finimondo: komedia romantyczna, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wspólniczka
wspólniczki
D. wspólniczki
wspólniczek
C. wspólniczce
wspólniczkom
B. wspólniczkę
wspólniczki
N. wspólniczką
wspólniczkami
Ms. wspólniczce
wspólniczkach
W. wspólniczko
wspólniczki
-
+ wspólniczka + (KOGO) + (w CZYM)
+ wspólniczka + (CZYJA) + (w CZYM) -
Od: wspólnik; zob. wespół