wiarołomność
-
cecha kogoś, kto nie dotrzymując przysięgi, przyrzeczenia, danego słowa lub nie wywiązując się ze zobowiązań, dopuścił się zdrady
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Zasady współżycia społecznego
zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie -
Akceptacja tej kandydatury oznaczałaby akceptowanie powrotu do władzy starych sił. Przedstawiciele tych starych sił dali wielokrotnie dowody swej wiarołomności, nielojalności w stosunku do pozostałych uczestników koalicji i różnych porozumień.
źródło: NKJP: Sprawozdanie stenograficzne z obrad Sejmu RP z dnia 05.06.1992
Jej pierwsze małżeństwo z Jerzym ostatecznie rozpadło się po ponad 30 latach wskutek wiarołomności Jerzego, który mając w ciągu długoletniego stażu liczne pozamałżeńskie przygody, ostatecznie zostawił Elżbietę dla innej kobiety.
źródło: NKJP: Internet
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wiarołomność
wiarołomności
D. wiarołomności
wiarołomności
C. wiarołomności
wiarołomnościom
B. wiarołomność
wiarołomności
N. wiarołomnością
wiarołomnościami
Ms. wiarołomności
wiarołomnościach
W. wiarołomności
wiarołomności
Inne uwagi
Zwykle lp
-
Zob. wiarołomny