szaławiła
-
przest. osoba, która jest lekkomyślna i prowadzi beztroski tryb życia, spędzając czas na zabawie
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
określenia człowieka ze względu na jego usposobienie -
synonimy: wiła
-
Był hulaką i szaławiłą lubiącym używać życia.
źródło: NKJP: Internet
Nie znosił ekscesów szaławił i pijaków [...].
źródło: Alojzy Sajkowski: Od Sierotki do Rybeńki, 1965 (books.google.pl)
Jasiek i Kacper to dwóch rozhulanych szaławiłów.
źródło: Danuta Kuźnicka: Obszary zwątpień i nadziei, 2006 (books.google.pl)
Indiance [...] podobał się pełen wigoru szaławiła, chłopak, który lubił tańczyć i śpiewać, nie opuszczał żadnej uroczystości, uczty ani innej okazji do zabawy.
źródło: NKJP: Zbigniew Teplicki: Wielcy Indianie Ameryki Północnej, 1994
[...] Oda, rodzinna szaławiła, wpadała na kolejny szalony pomysł, w pięć minut pakowała manatki i leciała tam, gdzie akurat zawiał wiatr, hen, za góry, za morze, za ocean. Cała familia na wyścigi załamywała wtedy ręce, wyrzekając na jej lekkomyślność [...].
źródło: Marta Kisiel: Szaławiła, 2017 (doci.pl)
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1, ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. szaławiła
szaławiłowie
szaławiły
ndepr szaławiły
depr D. szaławiły
szaławiłów
szaławił
C. szaławile
szaławiłom
B. szaławiłę
szaławiłów
szaławiły
N. szaławiłą
szaławiłami
Ms. szaławile
szaławiłach
W. szaławiło
szaławiłowie
szaławiły
ndepr szaławiły
depr Inne uwagi
Gdy wyraz odnosi się tylko do osób płci żeńskiej, używa się r.ż., D. lm szaławił, B. lm szaławiły. Gdy zaś odnosi się do osoby/osób płci męskiej, do grupy osób obojga płci albo do osoby/osób bez wskazania na płeć, używa się r. m1, D. i B. lm szaławiłów lub r. ż, D. lm szaławił, B. lm szaławiły.
-
ukr. šalavila
Na podstawie indeksu haseł