ślamazarnie

  • pot.  w sposób bardzo powolny i niezgrabny, co wynika z usposobienia osoby, która daną czynność wykonuje
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Określenia fizyczności człowieka

    sprawność i wydolność organizmu

    • chodzić, działać, grać, pracować ślamazarnie
    • bardzo, tak ślamazarnie
  • Rozkładam zeszyt i powoli, ślamazarnie, z wysiłkiem notuję wszystko, o czym myślałam.

    źródło: NKJP: Czesław Kuriata: Spowiedź pamięci. Próba światła, 1985

    Oto pojawiły się głosy, że gasząca pożar straż działała ślamazarnie.

    źródło: NKJP: Andrzej Skowroński: Wszystko, co możliwe, Gazeta Krakowska, 2003-05-31

    Wojskowi grali ślamazarnie, bardzo słabo w obronie (zwłaszcza na skrzydłach) i zupełnie nie mogli znaleźć sposobu na otwarcie sobie drogi do bramki rywali.

    źródło: NKJP: Leszek Gracz: Magowie sukcesu, Polska Głos Wielkopolski, 2005-02-14

    Ze względu na brak pieniędzy inwestycje w resorcie wykonywane są bardzo ślamazarnie [...].

    źródło: NKJP: Tomasz Cieślik: Akcja informacyjno-protestacyjna Młodzieżowej Organizacji LOP, Zielone Brygady. Pismo Ekologów, 1991-11-01

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy ślamazarnie
    stopień wyższy ślamazarniej
  • Zob. ślamazara

CHRONOLOGIZACJA:
1857, Joachim Lelewel: Cześć bałwochwalcza Sławian i Polski, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 29.03.2018