-
1.
książk. towarzyszka - kobieta, która jest obecna przy innej osobie w różnych sytuacjach -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Relacje międzyludzkie
określenia osób wchodzących w relacje międzyludzkie -
synonimy: kompanka
socjuszka
spółtowarzyszka
towarzyszka
-
- współtowarzyszka niedoli, podróży, wyprawy
-
Pędem rzucili się do przodu, tu jednak drzwi własnym ciałem zasłonił kierowca. Wtedy właśnie uczestnicząca w zdarzeniu dziewczyna, współtowarzyszka chłopaków, ugryzła go w rękę.
źródło: NKJP: (mas): Chuligani w autobusie, Gazeta Krakowska, 2003-04-02
Pan będzie stwórcą, kreatorem własnego życia i życia pańskich współtowarzyszek w tym krótkim, parotygodniowym odcinku czasu.
źródło: NKJP: Andrzej Żor: Jedenaście dialogów z porcelanową filiżanką w tle, 2009
Była błogosławieństwem dla swoich współtowarzyszek. Podtrzymywała je na duchu i dzięki niej, dzięki jej spokojowi, dobroci i ofiarności, dzięki jej wierze w zwycięstwo wiele kobiet uratowało się od załamania.
źródło: NKJP: Jerzy Andrzejewski: Popiół i diament, 1948
Starsza kobieta, współtowarzyszka tej upiornej podróży, ulitowała się [...] i dała jej stare, wykrzywione pantofle, na które rabusie się nie połaszczyli, poratowała też Mariannę.
źródło: NKJP: Maria Nurowska: Niemiecki taniec, 2009
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. współtowarzyszka
współtowarzyszki
D. współtowarzyszki
współtowarzyszek
C. współtowarzyszce
współtowarzyszkom
B. współtowarzyszkę
współtowarzyszki
N. współtowarzyszką
współtowarzyszkami
Ms. współtowarzyszce
współtowarzyszkach
W. współtowarzyszko
współtowarzyszki
-
+ współtowarzyszka + (KOGO)
+ współtowarzyszka + (CZYJA) -