-
1.
płaska konstrukcja wykonana z ułożonych równolegle i połączonych belek, desek, trzciny itp., która służy do pływania na niej po wodzie -
CZŁOWIEK I TECHNIKA
Transport
transport wodny -
- drewniana, gumowa; flisacka; dziurawa; prymitywna tratwa
- tratwy i łódki, tratwy i szalupy
- budowa tratwy
- podróż tratwą, spływ tratwami
- budować, odpychać, pchać; zbijać, zbudować tratwę
- odpłynąć/odpływać, płynąć/pływać, przepłynąć/ przepływać, przeprawiać się, spłynąć tratwą
-
Od środy grupa flisaków z tego miasteczka buduje na Odrze w Oławie wielką drewnianą tratwę.
źródło: NKJP: Michał Gigołła: Odrą bez żagli, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-06-23
Józef Szalay organizował dla swoich kuracjuszy atrakcyjne wycieczki po Pieninach. Jego goście pływali na trzyczęściowych tratwach zbudowanych z pnia topoli lub innego dostępnego na tym terenie drewna.
źródło: NKJP: (ZACH): Dunajecka flotylla, Gazeta Krakowska, 2007-04-28
Widoki gór okraszone wiaduktami kolejowymi, tunelami i ruinami zamków Starhradu i Streczna szczególnie malowniczo prezentują się podczas spływu tratwami po zakolach Wagu, największej rzeki Kysuc.
źródło: NKJP: Małgorzata Litwin: Miasto trzech granic, Gazeta Miejska, 87, 2001
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: ż
liczba pojedyncza liczba mnoga M. tratwa
tratwy
D. tratwy
tratew
tratw
C. tratwie
tratwom
B. tratwę
tratwy
N. tratwą
tratwami
Ms. tratwie
tratwach
W. tratwo
tratwy
-
śr.-w.-niem. trift 'spław drewna'
Najbliższa wyrazowi niemieckiemu była staropolska postać tryfta, niejasne rdzenne -a- powstało przypuszczalnie na gruncie polskim. Wyraz został przyporządkowany do rzeczowników na -twa (jak płetwa), z czym związana była przestawka spółgłosek, a także dawna oboczna postać tratew (Bor).