ofukiwać - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

zwracając się do kogoś, krótko i gniewnie wyrażać niezadowolenie z jego postępowania lub negatywne nastawienie do niego

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Relacje międzyludzkie

określenia relacji międzyludzkich

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Język

mówienie

	[...] przygotował zwykły żurek. Zapewne jednak dbał o proporcje i czas, bo ofukiwał swoją ekipę. źródło: NKJP: Maciej Węgrzyn: Pstrąg na rynku, Gazeta Wrocławska, 2003-08-11
	Nie było to wygodne stanowisko, bo znajdowało się na drodze kelnerek, które ofukiwały zawalidrogów, i obok toalet, skąd dochodziły bulgoty spuszczanej wody. źródło: NKJP: Witold Zalewski: Zakładnicy, 2001
	[...] generał ofukuje pozostałych, że zabierają głos w sprawach wymagających wojskowego doświadczenia. źródło: NKJP: Bronisław Świderski: Asystent śmierci. Powieść o karykaturach Mahometa, o miłości i nienawiści w Europie, 2007
	Właściciel, oburzony głośnymi protestami, ofukuje ich: „Czy państwo nie widzą, że ten pies jest rasowy?!” źródło: NKJP: Karolina Elbanowska: Pieski świat, Mazowieckie To i Owo, 2005-10-09
	[...] wyrywała do tańca panów, których dodatkowo ofukiwała, że za słabo się ruszają [...]. źródło: Internet: podroze.se.pl

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ofukiwałem +(e)m ofukiwał	ofukiwałam +(e)m ofukiwała	ofukiwałom +(e)m ofukiwało	ofukiwaliśmy +(e)śmy ofukiwali	ofukiwałyśmy +(e)śmy ofukiwały
2 os.	ofukiwałeś +(e)ś ofukiwał	ofukiwałaś +(e)ś ofukiwała	ofukiwałoś +(e)ś ofukiwało	ofukiwaliście +(e)ście ofukiwali	ofukiwałyście +(e)ście ofukiwały
3 os.	ofukiwał	ofukiwała	ofukiwało	ofukiwali	ofukiwały

bezosobnik: ofukiwano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę ofukiwał będę ofukiwać	będę ofukiwała będę ofukiwać	będę ofukiwało będę ofukiwać	będziemy ofukiwali będziemy ofukiwać	będziemy ofukiwały będziemy ofukiwać
2 os.	będziesz ofukiwał będziesz ofukiwać	będziesz ofukiwała będziesz ofukiwać	będziesz ofukiwało będziesz ofukiwać	będziecie ofukiwali będziecie ofukiwać	będziecie ofukiwały będziecie ofukiwać
3 os.	będzie ofukiwał będzie ofukiwać	będzie ofukiwała będzie ofukiwać	będzie ofukiwało będzie ofukiwać	będą ofukiwali będą ofukiwać	będą ofukiwały będą ofukiwać

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		ofukujmy
2 os.	ofukuj	ofukujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	ofukiwałbym bym ofukiwał	ofukiwałabym bym ofukiwała	ofukiwałobym bym ofukiwało	ofukiwalibyśmy byśmy ofukiwali	ofukiwałybyśmy byśmy ofukiwały
2 os.	ofukiwałbyś byś ofukiwał	ofukiwałabyś byś ofukiwała	ofukiwałobyś byś ofukiwało	ofukiwalibyście byście ofukiwali	ofukiwałybyście byście ofukiwały
3 os.	ofukiwałby by ofukiwał	ofukiwałaby by ofukiwała	ofukiwałoby by ofukiwało	ofukiwaliby by ofukiwali	ofukiwałyby by ofukiwały

bezosobnik: ofukiwano by

bezokolicznik: ofukiwać

imiesłów przysłówkowy współczesny: ofukując

gerundium: ofukiwanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: ofukujący

imiesłów przymiotnikowy bierny: ofukiwany

odpowiedniki aspektowe: ofukać , ofuknąć

Zob. fukać