wyczulić się (o zmysłach) - Wielki słownik języka polskiego PAN

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyczuliłem się +(e)m się wyczulił	wyczuliłam się +(e)m się wyczuliła	wyczuliłom się +(e)m się wyczuliło	wyczuliliśmy się +(e)śmy się wyczulili	wyczuliłyśmy się +(e)śmy się wyczuliły
2 os.	wyczuliłeś się +(e)ś się wyczulił	wyczuliłaś się +(e)ś się wyczuliła	wyczuliłoś się +(e)ś się wyczuliło	wyczuliliście się +(e)ście się wyczulili	wyczuliłyście się +(e)ście się wyczuliły
3 os.	wyczulił się	wyczuliła się	wyczuliło się	wyczulili się	wyczuliły się

bezosobnik: wyczulono się

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		wyczulmy się
2 os.	wyczul się	wyczulcie się

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	wyczuliłbym się bym się wyczulił	wyczuliłabym się bym się wyczuliła	wyczuliłobym się bym się wyczuliło	wyczulilibyśmy się byśmy się wyczulili	wyczuliłybyśmy się byśmy się wyczuliły
2 os.	wyczuliłbyś się byś się wyczulił	wyczuliłabyś się byś się wyczuliła	wyczuliłobyś się byś się wyczuliło	wyczulilibyście się byście się wyczulili	wyczuliłybyście się byście się wyczuliły
3 os.	wyczuliłby się by się wyczulił	wyczuliłaby się by się wyczuliła	wyczuliłoby się by się wyczuliło	wyczuliliby się by się wyczulili	wyczuliłyby się by się wyczuliły

bezosobnik: wyczulono by się

bezokolicznik: wyczulić się

imiesłów przysłówkowy uprzedni: wyczuliwszy się

gerundium: wyczulenie się

odpowiednik aspektowy: wyczulać się

+

wyczulić się

+

(na KOGO/CO)

Zob. czuły