wypierdek

  • wulg.  osoba, którą mówiący uważa za gorszą od innych pod jakimiś względami i ma do niej lekceważący stosunek
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    słownictwo oceniające

  • Langer zmierzył wzrokiem Kopacza, co nie zajęło wiele czasu, i zastanowił się, czy nie warto by wywalić tego kurduplowatego wypierdka na dwór.

    źródło: NKJP: Grzegorz Mathea: IV Rzeczpospolita, 2005

    [...] ja się różnię od tych wypierdków. Moja jakość jest bezkonkurencyjna w porównaniu z ich żałosnymi próbami wybicia się nad poziom szaraczków, szczurków i szubrawców.

    źródło: NKJP: Dawid Kornaga: Gangrena, 2005

    Nie rozminę się z prawdą, twierdząc, że jesteś po prostu zwykłym burakiem i wypierdkiem, a takim osobom, czyli wywrotowcom i złamasom, wyraźnie i świadomie mówię dobranoc.

    źródło: NKJP: Internet

    Byłem małym wypierdkiem i cały mój czas spędzałem na robieniu babek z piasku, graniu w piłkę, biciu się za szkołą i wpieprzaniu lodów i frytek.

    źródło: NKJP: Internet

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1, m2

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. wypierdek
    wypierdkowie
    wypierdki
    ndepr
    wypierdki
    depr
    D. wypierdka
    wypierdków
    C. wypierdkowi
    wypierdkom
    B. wypierdka
    wypierdków
    wypierdki
    N. wypierdkiem
    wypierdkami
    Ms. wypierdku
    wypierdkach
    W. wypierdku
    wypierdkowie
    wypierdki
    ndepr
    wypierdki
    depr
  • Od: przedrostkowego czasownika wypierdzieć; zob. pierdzieć

CHRONOLOGIZACJA:
1847, J.K. Troiański: Dokładny niemiecko-polski słownik do podręcznego użycia dla Polaków i Niemców, Tom 2, books.google.pl
Inne znaczenie: 'ostatnie dziecko'
FRAZEOLOGIZMY:
Data ostatniej modyfikacji: 09.08.2018