złorzeczyć - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

mówić w ostrych słowach z niezadowoleniem o czymś lub kimś ocenianym przez mówiącego negatywnie

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Stany psychiczne człowieka

zachowania emocjonalne

	synonimy:	przeklinać
	hiperonimy:	narzekać wyrzekać

Wczoraj w południe stuosobowy tłum tarasował korytarz wydziału spraw obywatelskich i złorzeczył na reformę zdrowia.

źródło: NKJP: Dariusz Kotlarz,...: Rodzice w kolejkach, Gazeta Wyborcza, 1999-01-08

Pierwszym jego odruchem jest złorzeczyć losowi i rozpaczać.

źródło: NKJP: Czesław Miłosz: Legendy nowoczesności: eseje okupacyjne, 1996

- Miałeś 50 tysięcy na książeczce, to byłeś ustawiony do końca życia, a teraz za te 50 tysięcy możesz dziesięć piw kupić - złorzeczy Anatolij.

źródło: NKJP: Tomasz Kizny: Rosja, Gazeta Wyborcza,1997-04-25

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	złorzeczyłem +(e)m złorzeczył	złorzeczyłam +(e)m złorzeczyła	złorzeczyłom +(e)m złorzeczyło	złorzeczyliśmy +(e)śmy złorzeczyli	złorzeczyłyśmy +(e)śmy złorzeczyły
2 os.	złorzeczyłeś +(e)ś złorzeczył	złorzeczyłaś +(e)ś złorzeczyła	złorzeczyłoś +(e)ś złorzeczyło	złorzeczyliście +(e)ście złorzeczyli	złorzeczyłyście +(e)ście złorzeczyły
3 os.	złorzeczył	złorzeczyła	złorzeczyło	złorzeczyli	złorzeczyły

bezosobnik: złorzeczono

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę złorzeczył będę złorzeczyć	będę złorzeczyła będę złorzeczyć	będę złorzeczyło będę złorzeczyć	będziemy złorzeczyli będziemy złorzeczyć	będziemy złorzeczyły będziemy złorzeczyć
2 os.	będziesz złorzeczył będziesz złorzeczyć	będziesz złorzeczyła będziesz złorzeczyć	będziesz złorzeczyło będziesz złorzeczyć	będziecie złorzeczyli będziecie złorzeczyć	będziecie złorzeczyły będziecie złorzeczyć
3 os.	będzie złorzeczył będzie złorzeczyć	będzie złorzeczyła będzie złorzeczyć	będzie złorzeczyło będzie złorzeczyć	będą złorzeczyli będą złorzeczyć	będą złorzeczyły będą złorzeczyć

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		złorzeczmy
2 os.	złorzecz	złorzeczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	złorzeczyłbym bym złorzeczył	złorzeczyłabym bym złorzeczyła	złorzeczyłobym bym złorzeczyło	złorzeczylibyśmy byśmy złorzeczyli	złorzeczyłybyśmy byśmy złorzeczyły
2 os.	złorzeczyłbyś byś złorzeczył	złorzeczyłabyś byś złorzeczyła	złorzeczyłobyś byś złorzeczyło	złorzeczylibyście byście złorzeczyli	złorzeczyłybyście byście złorzeczyły
3 os.	złorzeczyłby by złorzeczył	złorzeczyłaby by złorzeczyła	złorzeczyłoby by złorzeczyło	złorzeczyliby by złorzeczyli	złorzeczyłyby by złorzeczyły

bezosobnik: złorzeczono by

bezokolicznik: złorzeczyć

imiesłów przysłówkowy współczesny: złorzecząc

gerundium: złorzeczenie

imiesłów przymiotnikowy czynny: złorzeczący

Zob. zły I
Zob. rzec