-
1.a
dziura po wykrocie - drzewie -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Świat roślin
drzewa i krzewy -
- głęboki, leśny wykrot
-
Spotkali się po raz pierwszy przy wykrocie po starym dębie, powalony pień obrosły pióropusze paproci, wąsy jeżyn, gorzkie wilcze łyko i hebd pyszniący się koralowymi jagodami.
źródło: NKJP: Ewa Nowacka: Emilia z kwiatem lilii leśnej, 1993
Noga jego dostała się w wykrot, zsiniała i spuchła, ale po nocnym spoczynku znowu będzie zdrowa.
źródło: NKJP: Sławomir Mrożek: Opowiadania 1974-1979, 1979
W wykrocie po korzeniach może schować się dzik czy ryś.
źródło: NKJP: Adam Wajrak: Środowisko, Gazeta Wyborcza, 1994-10-21
Trzej łowcy nie zważali na gałęzie smagające ich po twarzach, potykali się w wykrotach, czasem któryś padał na ziemię, lecz zaraz wstawał i doganiał towarzyszy.
źródło: NKJP: Alfred Szklarski: Tajemnicza wyprawa Tomka, 1963
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. wykrot
wykroty
D. wykrotu
wykrotów
C. wykrotowi
wykrotom
B. wykrot
wykroty
N. wykrotem
wykrotami
Ms. wykrocie
wykrotach
W. wykrocie
wykroty
-
+ wykrot + (po CZYM)