narrator

Hasło ma wiele znaczeń,
wybierz to, które Cię interesuje

2. w towarzystwie

  • 2.

    książk.  osoba, która lubi i potrafi dobrze opowiadać
  • CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Język

    mówienie

    • urodzony, świetny, znakomity narrator
  • Witold [...] należał do tych cudnych typów, które się niełatwo zapomina. Postawcie mu dzban wina [...]. Niech mówi. [...] łączył w sobie zalety świetnego narratora, miłego kompana z wdziękiem dużego dziecka [...].

    źródło: NKJP: Jerzy Zaruba: Z pamiętników bywalca, 2007

    Ten urodzony narrator rozgadał się na dobre przed mikrofonem.

    źródło: Przegląd Zachodni, 1949 (archiwumpz.iz.poznan.pl)

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. narrator
    narratorzy
    ndepr
    narratory
    depr
    D. narratora
    narratorów
    C. narratorowi
    narratorom
    B. narratora
    narratorów
    N. narratorem
    narratorami
    Ms. narratorze
    narratorach
    W. narratorze
    narratorzy
    ndepr
    narratory
    depr
  • łac. narrator