domiar
-
dodatkowy podatek nałożony przez urząd po stwierdzeniu, że ktoś ukrył lub zaniżył dochody
-
Najczęściej używane w odniesieniu do stosunków gospodarczych w pierwszym okresie Polski Ludowej, kiedy to domiary były formą represji wobec prywatnych przedsiębiorców, mającą na celu zmuszenie ich do zakończenia działalności.
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Finanse
podatki, opłaty, świadczenia pieniężne -
- słony domiar
- wymierzyć; dostać, zapłacić domiar
- gnębić, nękać, niszczyć
-
Spojrzałam w jej płonące oczy i skapitulowałam. Ukrywać coś takiego przed Ulą, to jak chować pieniądze przed poborcą podatkowym. Znajdzie forsę i jeszcze dowali domiar.
źródło: NKJP: Ewa Siarkiewicz: Kuźnia na rozdrożu, 2008
Głośna w środowisku jest sprawa pewnego wytwórcy sera [...] Jego wyroby trafiły gdzieś do sklepów w centralnej Polsce z etykietą podającą adres wytwórcy. Odwiedzili go pracownicy urzędu skarbowego, wymierzając domiar podatkowy.
źródło: NKJP: Oscypek podziemny, Dziennik Polski, 2003-01-28
Przypominasz sobie, jak nękana w ustroju socjalistycznym absurdalnymi podatkami i domiarami postanowiła zlikwidować swą pracownię krawiecką i pójść do państwowej pracy.
źródło: NKJP: Agnieszka Górska: Okrążanie ciszy, 2004
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m3
liczba pojedyncza liczba mnoga M. domiar
domiary
D. domiaru
domiarów
C. domiarowi
domiarom
B. domiar
domiary
N. domiarem
domiarami
Ms. domiarze
domiarach
W. domiarze
domiary
W innym znaczeniu: 'dodatek' użyty w SL