profilaktyka - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.

całość działań, które mają na celu niedopuszczenie do powstania choroby

[base=profilaktyka]lub pot [profilaktyka]

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

Choroby i ich leczenie

leki i sposoby leczenia, zabiegi, sprzęty medyczne

wczesna; skuteczna profilaktyka; profilaktyka medyczna, prozdrowotna, zdrowotna; antynowotworowa, kardiologiczna, nowotworowa, onkologiczna, stomatologiczna; pierwotna, wtórna
profilaktyka AIDS, cukrzycy, jaskry, miażdżycy, narkomanii, nowotworów, osteoporozy, próchnicy, raka, uzależnień; chorób alergicznych, nowotworowych; chorób prostaty, serca, tarczycy, układu krążenia, zębów
program profilaktyki
prowadzić, stosować profilaktykę

	Zorganizowane w Rzeszowie dni otwarte jednej z firm kosmetycznych stały się okazją do propagowania profilaktyki raka piersi. źródło: NKJP: Dla pań..., Dziennik Polski, 2001-03-10
	W krajach skandynawskich, gdzie przykłada się dużą wagę do profilaktyki chorób alergicznych, na terenach zaludnionych trawa jest koszona bardzo często i wszędzie. źródło: NKJP: Danuta Myłek: Alergie, 2001
	Trudno nam się przestawić na zdrowy tryb życia i stosować profilaktykę. źródło: NKJP: Iwona Rojek: Za darmo i tak nie chcemy!, Echo Dnia, 2005-06-14
	Prowadzimy profilaktykę wśród osób zagrożonych cukrzycą, miażdżycą czy nadwagą. źródło: NKJP: Meldunek w niebie, Dziennik Polski, 2001-12-22

część mowy: rzeczownik

rodzaj gramatyczny: ż

Inne uwagi

Zwykle lp

+

profilaktyka

+

CZEGO

fr. prophylactique

z gr. prophylaktikos