skonfabulować

  • książk.  opowiedzieć historię zmyśloną lub prawdziwą, ale przesadzoną i ubarwioną, tak że zawiera ona elementy niezgodne z prawdą
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Ocena i wartościowanie

    wola, postawy, nastawienie człowieka wobec świata i życia


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Zasady współżycia społecznego

    zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

  • hiperonimy:  opowiedzieć
  • Morus był jedynym autorem tamtej epoki, który w tak jednoznaczny sposób zrekonstruował lub skonfabulował scenę mordu na królewiczach, podając w angielskiej wersji dzieła daty, miejsca i nazwiska związane z tymi wydarzeniami oraz powołując się na bezpośrednie relacje osób „dobrze poinformowanych”.

    źródło: Igor Kąkolewski: Melancholia władzy. Problem tyranii w europejskiej kulturze politycznej XVI stulecia, 2007 (books.google.pl)

    [...] był to jedyny pewny sposób ustalenia faktycznej liczby wyeliminowanych rewolucjonistów - bo gdy spytać tubylca, ilu załatwił, zawsze skonfabuluje.

    źródło: NKJP: Jacek Dukaj: W kraju niewiernych, 2000

    Nie mam podejrzeń, by te materiały były skonfabulowane, napisane na podstawie jednego spotkania. Ona wielokrotnie się uchylała od spotkań, każde odbywało się po różnych naciskach. To właśnie świadczy na jej korzyść, że nie chciała współpracować.

    źródło: NKJP: Joanna Leszczyńska: Historia pewnej słabości, Dziennik Łódzki, 2005-04-16

    Kryteria są kryteriami - i muszą obowiązywać [...], ale akurat stare kraje członkowskie, które dziś stoją na straży czystości reguł, same lubią je naginać, zwłaszcza gdy idzie o deficyt budżetowy i dług publiczny. Nie mówiąc już o przypadku Grecji, która swoje wskaźniki na progu wejścia do strefy euro, delikatnie mówiąc, skonfabulowała.

    źródło: NKJP: Lublana niech się raduje, Wilno może płakać, Polityka, 2006-04-15

  • część mowy: czasownik

    aspekt: dokonany

    Tryb oznajmujący

    Czas przyszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. skonfabuluję
    skonfabulujemy
    2 os. skonfabulujesz
    skonfabulujecie
    3 os. skonfabuluje
    skonfabulują

    Czas przeszły

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. skonfabulowałem
    +(e)m skonfabulował
    skonfabulowałam
    +(e)m skonfabulowała
    skonfabulowałom
    +(e)m skonfabulowało
    skonfabulowaliśmy
    +(e)śmy skonfabulowali
    skonfabulowałyśmy
    +(e)śmy skonfabulowały
    2 os. skonfabulowałeś
    +(e)ś skonfabulował
    skonfabulowałaś
    +(e)ś skonfabulowała
    skonfabulowałoś
    +(e)ś skonfabulowało
    skonfabulowaliście
    +(e)ście skonfabulowali
    skonfabulowałyście
    +(e)ście skonfabulowały
    3 os. skonfabulował
    skonfabulowała
    skonfabulowało
    skonfabulowali
    skonfabulowały

    bezosobnik: skonfabulowano

    Tryb rozkazujący

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    1 os. skonfabulujmy
    2 os. skonfabuluj
    skonfabulujcie

    Tryb warunkowy

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    m ż n mo -mo
    1 os. skonfabulowałbym
    bym skonfabulował
    skonfabulowałabym
    bym skonfabulowała
    skonfabulowałobym
    bym skonfabulowało
    skonfabulowalibyśmy
    byśmy skonfabulowali
    skonfabulowałybyśmy
    byśmy skonfabulowały
    2 os. skonfabulowałbyś
    byś skonfabulował
    skonfabulowałabyś
    byś skonfabulowała
    skonfabulowałobyś
    byś skonfabulowało
    skonfabulowalibyście
    byście skonfabulowali
    skonfabulowałybyście
    byście skonfabulowały
    3 os. skonfabulowałby
    by skonfabulował
    skonfabulowałaby
    by skonfabulowała
    skonfabulowałoby
    by skonfabulowało
    skonfabulowaliby
    by skonfabulowali
    skonfabulowałyby
    by skonfabulowały

    bezosobnik: skonfabulowano by

    bezokolicznik: skonfabulować

    imiesłów przysłówkowy uprzedni: skonfabulowawszy

    gerundium: skonfabulowanie

    imiesłów przymiotnikowy bierny: skonfabulowany

  • bez ograniczeń + skonfabulować +
    (CO)
  • Od: konfabulować

CHRONOLOGIZACJA:
1932, Lekarz Wojskowy, Tom 20, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 13.02.2019