zmanierowany - Wielki słownik języka polskiego PAN

1.a

pejorat. taki, który zachowuje się nienaturalnie, naśladując kogoś, kogo uważa za wzór

CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

Usposobienie człowieka

cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

zmanierowany aktor, artysta, gwiazdor, idol; zmanierowana gwiazda, młodzież; zmanierowani piłkarze

	Czy warto było okazać aż tyle poświęcenia, aby obejrzeć występ M.[...] i jego zespołu? Zmanierowany gwiazdor, przyjmując a to pozę proroka [...], a to seks-symbolu[...], odśpiewał kilkanaście utworów bez większych emocji i zaangażowania. źródło: NKJP: Pustka i banał: Dziennik Polski, 2002-04-20
	Czy bałam się, że Alek się zmieni? Wszystko zależy od rodziców. Napatrzyłam się na zmanierowane dzieciaki, z których rodzice robią gwiazdy. źródło: NKJP: Halina Czarnecka: Uczeń legionowskiej szkoły im. Noblistów Polskich w Teatrze Roma, Mazowieckie To i Owo, 2007-09-23
	Będzie się pisało o [...] o ich twórcy: zmanierowany megaloman, którego zgubiła pycha. źródło: NKJP: Aneta Kyzioł, Polityka, 2008-04-05
	[...] wychowanie bezstresowe oznacza wychowanie liberalne, bez żadnych ograniczeń i kar, bez hołdowania normom. W pierwszym przypadku „otrzymamy” człowieka wytresowanego, ułożonego, karnego, a w drugim: rozpuszczonego, zmanierowanego i pozbawionego skrupułów. źródło: NKJP: Majka Lisińska-Kozioł: Rządy dzieci czy dobre wychowanie?, Dziennik Polski, 2005-01-13

część mowy: przymiotnik

Stopień równy

Od: zmanierować; zob. maniera