sekundować - Wielki słownik języka polskiego PAN

2.

pełnić funkcję sędziego i świadka jednej z pojedynkujących się na broń osób

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Tradycja

świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

Bertrand [...], sekundując komuś w pojedynku, zabije najpierw sekundanta przeciwnej strony, potem przeciwnika swojego partnera [...].

źródło: NKJP: Józef Hen: Ja, Michał z Montaigne?, 2009

Pojedynek rzeczywiście odbył się, Antoniemu sekundował Wieniawa-Długoszowski, sekundantem Szczuki był inny legionista, major Dobrodziecki.

źródło: NKJP: Janina Kumaniecka: Saga rodu Słonimskich, 2003

Zmuszony przez swojego ojca Sergiusza do sekundowania w pojedynku, był świadkiem, gdy ojciec zabił przeciwnika.

źródło: NKJP: Internet

część mowy: czasownik

aspekt: niedokonany

Tryb oznajmujący

Czas teraźniejszy

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	sekundowałem +(e)m sekundował	sekundowałam +(e)m sekundowała	sekundowałom +(e)m sekundowało	sekundowaliśmy +(e)śmy sekundowali	sekundowałyśmy +(e)śmy sekundowały
2 os.	sekundowałeś +(e)ś sekundował	sekundowałaś +(e)ś sekundowała	sekundowałoś +(e)ś sekundowało	sekundowaliście +(e)ście sekundowali	sekundowałyście +(e)ście sekundowały
3 os.	sekundował	sekundowała	sekundowało	sekundowali	sekundowały

bezosobnik: sekundowano

Czas przyszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	będę sekundował będę sekundować	będę sekundowała będę sekundować	będę sekundowało będę sekundować	będziemy sekundowali będziemy sekundować	będziemy sekundowały będziemy sekundować
2 os.	będziesz sekundował będziesz sekundować	będziesz sekundowała będziesz sekundować	będziesz sekundowało będziesz sekundować	będziecie sekundowali będziecie sekundować	będziecie sekundowały będziecie sekundować
3 os.	będzie sekundował będzie sekundować	będzie sekundowała będzie sekundować	będzie sekundowało będzie sekundować	będą sekundowali będą sekundować	będą sekundowały będą sekundować

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		sekundujmy
2 os.	sekunduj	sekundujcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	sekundowałbym bym sekundował	sekundowałabym bym sekundowała	sekundowałobym bym sekundowało	sekundowalibyśmy byśmy sekundowali	sekundowałybyśmy byśmy sekundowały
2 os.	sekundowałbyś byś sekundował	sekundowałabyś byś sekundowała	sekundowałobyś byś sekundowało	sekundowalibyście byście sekundowali	sekundowałybyście byście sekundowały
3 os.	sekundowałby by sekundował	sekundowałaby by sekundowała	sekundowałoby by sekundowało	sekundowaliby by sekundowali	sekundowałyby by sekundowały

bezosobnik: sekundowano by

bezokolicznik: sekundować

imiesłów przysłówkowy współczesny: sekundując

gerundium: sekundowanie

imiesłów przymiotnikowy czynny: sekundujący

+

sekundować

+

(KOMU) + (w CZYM)

niem. sekundieren

Za ang. to be second (in a duel), z łac. secundāre 'wtórować komuś, wspierać towarzysząc’