-
1.b
wynikający z maniery - postrzeganej negatywnie cechy charakterystycznej dla czyjegoś sposobu bycia -
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Usposobienie człowieka
cechy charakteru, temperamentu, zdolności i umiejętności -
- manieryczny sposób (bycia, mówienia...)
-
[...] wybuchnęła niespodziewanie śmiechem manierycznym i chyba wystudiowanym.
źródło: NKJP: Andrzej Kuśniewicz: Trzecie królestwo, Miesięcznik Literacki, 1970
[...] potrafił drażnić arogancją, manierycznymi pozami, snobizmem, nieraz przekraczającym granicę dobrego smaku.
źródło: NKJP: Leopold Tyrman: Wkrótce ukaże się „Dziennik 1954”, Gazeta Wyborcza, 1995-04-15
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. manieryczny
manieryczny
manieryczny
manieryczne
manieryczna
D. manierycznego
manierycznego
manierycznego
manierycznego
manierycznej
C. manierycznemu
manierycznemu
manierycznemu
manierycznemu
manierycznej
B. manierycznego
manierycznego
manieryczny
manieryczne
manieryczną
N. manierycznym
manierycznym
manierycznym
manierycznym
manieryczną
Ms. manierycznym
manierycznym
manierycznym
manierycznym
manierycznej
W. manieryczny
manieryczny
manieryczny
manieryczne
manieryczna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. manieryczni
manieryczni
manieryczne
manieryczne
D. manierycznych
manierycznych
manierycznych
manierycznych
C. manierycznym
manierycznym
manierycznym
manierycznym
B. manierycznych
manierycznych
manierycznych
manieryczne
N. manierycznymi
manierycznymi
manierycznymi
manierycznymi
Ms. manierycznych
manierycznych
manierycznych
manierycznych
W. manieryczni
manieryczni
manieryczne
manieryczne
-