-
2.
daw. nienadający się do uprawy lub innego wykorzystania gospodarczego -
CZŁOWIEK I PRZYRODA
Ziemia
gleba -
Przenieśmy się na ziemie świętej Rusi, gdzie w dawnych czasach na każdym prawie stolcu siedział jakiś potomek Ruryka, bitnego wikinga, który w czasach króla Ćwieczka przeniósł się z nieużytej Skandynawii na gleby nieco przychylniejsze jednostce ludzkiej.
źródło: NKJP: Jarosław Krawczyk, Gazeta Wyborcza, 1998-06-05
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. nieużyty
nieużyty
nieużyty
nieużyte
nieużyta
D. nieużytego
nieużytego
nieużytego
nieużytego
nieużytej
C. nieużytemu
nieużytemu
nieużytemu
nieużytemu
nieużytej
B. nieużytego
nieużytego
nieużyty
nieużyte
nieużytą
N. nieużytym
nieużytym
nieużytym
nieużytym
nieużytą
Ms. nieużytym
nieużytym
nieużytym
nieużytym
nieużytej
W. nieużyty
nieużyty
nieużyty
nieużyte
nieużyta
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. nieużyci
nieużyci
nieużyte
nieużyte
D. nieużytych
nieużytych
nieużytych
nieużytych
C. nieużytym
nieużytym
nieużytym
nieużytym
B. nieużytych
nieużytych
nieużytych
nieużyte
N. nieużytymi
nieużytymi
nieużytymi
nieużytymi
Ms. nieużytych
nieużytych
nieużytych
nieużytych
W. nieużyci
nieużyci
nieużyte
nieużyte
-
pol. użyty
Psł. *u-žitъ od przedrostkowego czasownika *u-žiti, *u-živǫ ‘użyć, zastosować’.