BCh

Można było wejść do pierwszej lepszej chaty i być pewnym, że ktoś z niej działa w BCh. Wspaniale zorganizowani, imponujący sprawnością. W każdej wsi mieli swój wywiad, swoich łączników, cokolwiek wywęszyli, informowali dookoła.

źródło: NKJP: Teresa Torańska: Oni, 1985

W odl. 2,5 km w prawo, na zach., skraj lasu będącego terenem całodziennej bitwy pod Zaborecznem 1II1943, którą oddziały partyzanckie BCh stoczyły z oddziałami hitlerowskimi zamierzającymi przeprowadzić pacyfikację leżących na zach. od trasy wsi Romanówka i Zaboreczno.

źródło: NKJP: Krystyna Malik, Maria Raciborska (red.): Przewodnik po Polsce, 1996

Czuje wielki żal po kolegach z BCh, którzy zginęli, szczególnie na jego oczach. Ich bohaterstwo i poświęcenie przypominają na ziemi sandomierskiej gęsto rozsiane pomniki, które niestety zarastają krzewami zapomnienia

źródło: NKJP: Grażyna Wosińska: Cztery ucieczki pana Władysława, Dziennik Bałtycki, 2006-04-13

Rozumiem, że sprawa odejścia „Ognia” z AK nie jest zupełnie jasna, sam znam jej dwie, zupełnie różne wersje, ale nie można równocześnie pisać, że „Ogień” w AK był i że nie był. Pominąwszy już to, że BCh były organizacją scaloną z AK.

źródło: NKJP: Janusz Kamocki: Sprawa „Ognia” - kilka uzupełnień, Tygodnik Podhalański nr 22, 1996