boleściwie

  • książk.  w sposób świadczący o tym, że ktoś odczuwa boleść
  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Stany psychiczne człowieka

    emocje i uczucia

  • Drab wzdycha głęboko, boleściwie i przymyka oczy.

    źródło: NKJP: Zofia Chądzyńska: Przez ciebie, Drabie!, 1969

    [...] spojrzał na mnie tak boleściwie, że nie miałem już wątpliwości, jak bardzo cierpi, nie mogąc mi pomóc.

    źródło: NKJP: Czekanie na przełęczy, Dziennik Polski, 2000-01-29

    Otarł się o jego łachmany w ciasnym przejściu i usłyszał odpowiedź wystękaną słabym głosem, boleściwie.

    źródło: NKJP: Bogdan Wojdowski: Chleb rzucony umarłym, 1971

    Nie mógł znieść, kiedy matka płakała. I jak nie pomagały już żadne tłumaczenia, żeby przestała, bo nie ma o co, zaczynał wyprawiać nieraz różne dziwactwa. [...] A gdy i to nie pomagało, wtedy zaczynał na niby płakać razem z matką, a gdzie głośniej, boleściwiej niż ona.

    źródło: NKJP: Wiesław Myśliwski: Kamień na kamieniu, 2008

  • część mowy: przysłówek

    stopień równy boleściwie
    stopień wyższy boleściwiej
  • Zob. boleść

CHRONOLOGIZACJA:
1522, SPXVI
Data ostatniej modyfikacji: 01.03.2019