uniewinnić
-
uznać, że ktoś nie zrobił czegoś, o co jest oskarżany
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
nazwy działań intelektualnych człowieka
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Prawo i łamanie prawa
sąd -
- sąd uniewinnił kogoś
- uniewinnić oskarżonego; generała, komendanta, policjantów; klienta
- uniewinniony od zarzutu czegoś
- uniewinniony w procesie
- uniewinnić z braku dowodów
- prawomocnie uniewinniony
- uniewinnić lub umorzyć
-
Sąd uniewinnił Ireneusza Kościuka, bo uznał, że nie ma wystarczających dowodów, że był on w grupie zomowców, którzy katowali Przemyka.
źródło: NKJP: Jerzy Jachowicz: Wyrok na MO, Gazeta Wyborcza, 1997-04-05
Prokurator nie ma prawa uniewinnić nikogo bez procesu.
źródło: NKJP: Michał Bielecki: Siostra Komandosa, 1997
Kalikst III [...] Powołał specjalny sąd, który po powtórnym rozpatrzeniu sprawy Joanny d’ Arc, oskarżonej o czary i herezję i spalonej na stosie 30 maja 1231 r., uniewinnił ją z zarzutów.
źródło: NKJP: Poczet papieży, Gazeta Poznańska, 2005-04-22
Sąd uniewinnił ją w pierwszej instancji. Przyznał co prawda, że fałszowała dokumenty księgowe, lecz uniewinnił ją od zarzutu zagarnięcia mienia.
źródło: NKJP: Ponownie do prokuratury, Gazeta Krakowska, 2002-09-30
-
część mowy: czasownik
aspekt: dokonany
Tryb oznajmujący
Czas przyszły
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. uniewinnię
uniewinnimy
2 os. uniewinnisz
uniewinnicie
3 os. uniewinni
uniewinnią
Czas przeszły
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. uniewinniłem
+(e)m uniewinnił
uniewinniłam
+(e)m uniewinniła
uniewinniłom
+(e)m uniewinniło
uniewinniliśmy
+(e)śmy uniewinnili
uniewinniłyśmy
+(e)śmy uniewinniły
2 os. uniewinniłeś
+(e)ś uniewinnił
uniewinniłaś
+(e)ś uniewinniła
uniewinniłoś
+(e)ś uniewinniło
uniewinniliście
+(e)ście uniewinnili
uniewinniłyście
+(e)ście uniewinniły
3 os. uniewinnił
uniewinniła
uniewinniło
uniewinnili
uniewinniły
bezosobnik: uniewinniono
Tryb rozkazujący
liczba pojedyncza liczba mnoga 1 os. uniewinnijmy
2 os. uniewinnij
uniewinnijcie
Tryb warunkowy
liczba pojedyncza liczba mnoga m ż n mo -mo 1 os. uniewinniłbym
bym uniewinnił
uniewinniłabym
bym uniewinniła
uniewinniłobym
bym uniewinniło
uniewinnilibyśmy
byśmy uniewinnili
uniewinniłybyśmy
byśmy uniewinniły
2 os. uniewinniłbyś
byś uniewinnił
uniewinniłabyś
byś uniewinniła
uniewinniłobyś
byś uniewinniło
uniewinnilibyście
byście uniewinnili
uniewinniłybyście
byście uniewinniły
3 os. uniewinniłby
by uniewinnił
uniewinniłaby
by uniewinniła
uniewinniłoby
by uniewinniło
uniewinniliby
by uniewinnili
uniewinniłyby
by uniewinniły
bezosobnik: uniewinniono by
bezokolicznik: uniewinnić
imiesłów przysłówkowy uprzedni: uniewinniwszy
gerundium: uniewinnienie
liczba pojedyncza liczba mnoga M. uniewinnienie
uniewinnienia
D. uniewinnienia
uniewinnień
C. uniewinnieniu
uniewinnieniom
B. uniewinnienie
uniewinnienia
N. uniewinnieniem
uniewinnieniami
Ms. uniewinnieniu
uniewinnieniach
W. uniewinnienie
uniewinnienia
imiesłów przymiotnikowy bierny: uniewinniony
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. uniewinniony
uniewinniony
uniewinniony
uniewinnione
uniewinniona
D. uniewinnionego
uniewinnionego
uniewinnionego
uniewinnionego
uniewinnionej
C. uniewinnionemu
uniewinnionemu
uniewinnionemu
uniewinnionemu
uniewinnionej
B. uniewinnionego
uniewinnionego
uniewinniony
uniewinnione
uniewinnioną
N. uniewinnionym
uniewinnionym
uniewinnionym
uniewinnionym
uniewinnioną
Ms. uniewinnionym
uniewinnionym
uniewinnionym
uniewinnionym
uniewinnionej
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. uniewinnieni
uniewinnieni
uniewinnione
uniewinnione
D. uniewinnionych
uniewinnionych
uniewinnionych
uniewinnionych
C. uniewinnionym
uniewinnionym
uniewinnionym
uniewinnionym
B. uniewinnionych
uniewinnionych
uniewinnionych
uniewinnione
N. uniewinnionymi
uniewinnionymi
uniewinnionymi
uniewinnionymi
Ms. uniewinnionych
uniewinnionych
uniewinnionych
uniewinnionych
odpowiednik aspektowy: uniewinniać
-
Rz osobowy + uniewinnić + KOGO + (od CZEGO|z CZEGO) -
Czasownik z przedrostkiem u- od niewinny; zob. winny (= winien; przestępstwa)