umoczyć (sprawę) - Wielki słownik języka polskiego PAN

3.

pot. zakończyć jakąś sprawę niepomyślnie lub poprowadzić ją w sposób nieumiejętny

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

zachowania i wyrażenia nieakceptowane społecznie

	[...] akcje, w których umoczył ponad połowę oszczędności, wytrwale idą w dół, a on ich nie sprzeda, bo gdyby się [...] jakimś cudem odbiły, nie wytrzymałby [...] nerwowo. źródło: NKJP: Jacek Dukaj: Czarne oceany, 2001
	Siatkarki [...] wyjeżdżają [...] na półfinały mistrzostw Polski [...]. Mogą wygrać z każdym zespołem w kraju, albo głupio umoczyć teoretycznie łatwy mecz – mówi o nich dyrektor MOS [...]. źródło: NKJP: Zbigniew Próchniak: Powalczą o finał, Słowo Polskie Gazeta Wrocławska, 2006-04-21
	Skoro [...] film Ciebie obraża, to nikt nie ma prawa go zobaczyć? Obraża cię - to nie idź. Jeśli będzie więcej takich osób, to dystrybutor umoczy na tym interesie i więcej filmu tego typu nie sprowadzi - takie są prawa rynku. źródło: NKJP: Internet
	Powinni przywrócić egzaminy na studia. [...] Dałoby to szansę tym, co umoczyli maturę z jakiegoś przedmiotu nieważnego na danym kierunku. źródło: Internet: wykop.pl

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	umoczyłem +(e)m umoczył	umoczyłam +(e)m umoczyła	umoczyłom +(e)m umoczyło	umoczyliśmy +(e)śmy umoczyli	umoczyłyśmy +(e)śmy umoczyły
2 os.	umoczyłeś +(e)ś umoczył	umoczyłaś +(e)ś umoczyła	umoczyłoś +(e)ś umoczyło	umoczyliście +(e)ście umoczyli	umoczyłyście +(e)ście umoczyły
3 os.	umoczył	umoczyła	umoczyło	umoczyli	umoczyły

bezosobnik: umoczono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		umoczmy
2 os.	umocz	umoczcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	umoczyłbym bym umoczył	umoczyłabym bym umoczyła	umoczyłobym bym umoczyło	umoczylibyśmy byśmy umoczyli	umoczyłybyśmy byśmy umoczyły
2 os.	umoczyłbyś byś umoczył	umoczyłabyś byś umoczyła	umoczyłobyś byś umoczyło	umoczylibyście byście umoczyli	umoczyłybyście byście umoczyły
3 os.	umoczyłby by umoczył	umoczyłaby by umoczyła	umoczyłoby by umoczyło	umoczyliby by umoczyli	umoczyłyby by umoczyły

bezosobnik: umoczono by

bezokolicznik: umoczyć

imiesłów przysłówkowy uprzedni: umoczywszy

gerundium: umoczenie

imiesłów przymiotnikowy bierny: umoczony

	+	umoczyć	+	CO
	+	umoczyć	+	na CZYM