-
1.
książk. dopisek umieszczany w listach lub artykułach na końcu tekstu właściwego, służący poinformowaniu odbiorcy o rzeczach luźno związanych lub niezwiązanych tematycznie z treścią listu lub artykułu -
[postskriptum]
-
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Język
pisanie -
Jahulec ni mniej, ni więcej, tylko zakończył pogodny w tonie list krótkim i celnym: „A poza tym umieram”. Wyglądało to na kawał, ale nim nie było, w postscriptum bowiem, wiedziony już chyba tylko miłosierdziem, Jahulec wyjaśnił, że trawi go choroba krwi, tak skomplikowana, że nawet jej nazwy nie jest w stanie spamiętać [...].
źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Krakowska żałoba, 2006
Otóż w postscriptum do artykułu gazeta podała, że prezydent Bush interweniował w tej sprawie podczas wizyty premiera [...] w Waszyngtonie.
źródło: NKJP: Dyktat gospodarki, Dziennik Polski, 2002-02-15
Dalej następowała prośba, by Tomasz Eisler zaopiekował się jej dzieckiem, ponieważ tylko on jeden (na całym świecie) jest człowiekiem uczciwym i może się podjąć tego zadania. W postscriptum , które rozrosło się na pół stronicy, znalazł się adres dziecka i nadzieja Emilii Pronas, że Tomasz Eisler przybędzie do Paryża 15 listopada, data ta bowiem jest bardzo istotna.
źródło: NKJP: Monika Piątkowska: Nikczemne historie, 2009
Zawsze umieszczaj w mailu postscriptum (PS). Wiele osób zacznie lekturę właśnie od PS [...].
źródło: NKJP: Piotr Majewski: Czas na e-biznes, 2008
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. postscriptum
postscripta
D. postscriptum
postscriptów
C. postscriptum
postscriptom
B. postscriptum
postscripta
N. postscriptum
postscriptami
Ms. postscriptum
postscriptach
W. postscriptum
postscripta
-
łac.