-
2.
książk. ogół dodatkowych informacji, przekazywanych odbiorcy na zakończenie audycji, przemowy lub książki albo w formie osobnego tekstu, pełniących funkcję objaśnienia, uzupełnienia lub podsumowania wcześniejszego przekazu -
[postskriptum]
-
CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA
Działalność intelektualna człowieka
wytwory działań intelektualnych człowieka
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Środki masowego przekazu
wydawnictwa -
W postscriptum do wydania polskiego, napisanym w 1991 r., Mink ocenia formowanie się niekomunistycznych rządów [...].
źródło: NKJP: Rafał Zakrzewski: Dziesięć lat, które wstrząsnęły światem, Gazeta Wyborcza, 1993-02-24
Ja bym najchętniej po każdym nagraniu robił mnóstwo postscriptów, a do postscriptów jeszcze postscripta.
źródło: NKJP: Aleksander Wat: Mój wiek: pamiętnik mówiony, 1967
I jeszcze postscriptum. Panie Premierze, mam nadzieję, że wreszcie skończy się bałagan kompetencyjny w zarządzaniu drogami [...].
źródło: NKJP: Sprawozdanie z 15. posiedzenia Senatu RP
W napisanym po prawie 30 latach postscriptum do tych wykładów De Quincey przyznaje, że stworzył tekst absurdalny.
źródło: NKJP: Tadeusz Komendant: Dołowanie, Gazeta Wyborcza, 1997-04-08
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: n2
liczba pojedyncza liczba mnoga M. postscriptum
postscripta
D. postscriptum
postscriptów
C. postscriptum
postscriptom
B. postscriptum
postscripta
N. postscriptum
postscriptami
Ms. postscriptum
postscriptach
W. postscriptum
postscripta
-
+ postscriptum + (do CZEGO) -
łac.