upublicznić - Wielki słownik języka polskiego PAN

spowodować, że coś, co dotąd było znane niewielkiej liczbie osób, staje się znane ogółowi

CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

Zasady współżycia społecznego

stosunki, grupy i organizacje społeczne

upublicznić dane, dokument, informacje, listy, nazwiska, notatki, proces, raporty, sprawę, teczkę, wyniki, wyrok

O tym, czy upublicznić wyrok, sąd decyduje indywidualnie.

źródło: NKJP: (MAW): Publicznie o promilach, Gazeta Krakowska, 2005-02-04

IPN upublicznił już nazwiska włodarzy gmin, które figurują w dokumentach służb bezpieczeństwa PRL.

źródło: NKJP: Dariusz Knapik: Materiały bezpieki obciążają siedmiu wójtów z naszego regionu, Gazeta Pomorska, 2010-03-10

Ostatecznie za powstanie materiału odpowie trójka uczniów w wieku 14-16 lat, którzy byli pomysłodawcami filmu, a następnie upublicznili go w sieci.

źródło: NKJP: Rafał Spaleniak: Gimnazjaliści przed sądem za antysemicki film, Dziennik Internautów, 2008-02-11

część mowy: czasownik

aspekt: dokonany

Tryb oznajmujący

Czas przyszły

Czas przeszły

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	upubliczniłem +(e)m upublicznił	upubliczniłam +(e)m upubliczniła	upubliczniłom +(e)m upubliczniło	upubliczniliśmy +(e)śmy upublicznili	upubliczniłyśmy +(e)śmy upubliczniły
2 os.	upubliczniłeś +(e)ś upublicznił	upubliczniłaś +(e)ś upubliczniła	upubliczniłoś +(e)ś upubliczniło	upubliczniliście +(e)ście upublicznili	upubliczniłyście +(e)ście upubliczniły
3 os.	upublicznił	upubliczniła	upubliczniło	upublicznili	upubliczniły

bezosobnik: upubliczniono

Tryb rozkazujący

	liczba pojedyncza	liczba mnoga
1 os.		upublicznijmy
2 os.	upublicznij	upublicznijcie

Tryb warunkowy

	liczba pojedyncza			liczba mnoga
	m	ż	n	mo	-mo
1 os.	upubliczniłbym bym upublicznił	upubliczniłabym bym upubliczniła	upubliczniłobym bym upubliczniło	upublicznilibyśmy byśmy upublicznili	upubliczniłybyśmy byśmy upubliczniły
2 os.	upubliczniłbyś byś upublicznił	upubliczniłabyś byś upubliczniła	upubliczniłobyś byś upubliczniło	upublicznilibyście byście upublicznili	upubliczniłybyście byście upubliczniły
3 os.	upubliczniłby by upublicznił	upubliczniłaby by upubliczniła	upubliczniłoby by upubliczniło	upubliczniliby by upublicznili	upubliczniłyby by upubliczniły

bezosobnik: upubliczniono by

bezokolicznik: upublicznić

imiesłów przysłówkowy uprzedni: upubliczniwszy

gerundium: upublicznienie

imiesłów przymiotnikowy bierny: upubliczniony

odpowiednik aspektowy: upubliczniać

+

upublicznić

+

CO