pigularz

[...] król cierpiał na insomnię. Czekał na sen, licząc wrogów i ludzi mu niechętnych. Nie pomagały proszki ordynowane przez nadwornego pigularza, ciepłe mleko, spacery po ogrodzie, stenogramy wystąpień parlamentarzystów.

źródło: NKJP: Ryszard Marek Groński: Jak w bajce, Polityka, 2009-10-03

Medyk był? - Był. - Co rzekł? - Że mamy przechorować. Fargolia żachnęła się gniewnie. - On tam dużo wie, ten pigularz zatracony. Swoich wszystkich sześcioro przeprowadziłam przez czterodniówkę, cudzych ani nie policzę. Influza na piersi się rzuca, na uszy albo rozum wypala.

źródło: NKJP: Ewa Białołęcka: Piołun i miód Kroniki Drugiego Kręgu Księga III, 2003