kwitowe

Dwór na podatkach „zarabiał” jeszcze w inny sposób. Powszechną praktyką stało się mianowicie tzw. „kwitowe”, czyli pewnego rodzaju opłata przy pobieraniu podatków (pieniądze, owies, jaja, kapłony, kury). Kwitowe to dawało znaczne dochody dworowi.

źródło: Jerzy Topolski: Położenie i walka klasowa chłopów w XVIII w. [...], 1956 (books.google.pl)

[...] koszty tej wyprawy były bardzo niskie. Razem z zakupioną solą (85 beczek po 20 tynfów = 1700 tynfów) z kwitowym i mostowym i cłem wynosiły 3072 tynfy.

źródło: Studia z dziejów gospodarstwa wiejskiego, 1969 (books.google.pl)

[...] zauważył, że las miejski „czyni wygodę” mieszkańcom [...] - wymyślił coś w rodzaju podatku: każdy otrzymujący bezpłatną „asygnację” miał od jednej furmanki uiścić 6 groszy „kwitowego” z przeznaczeniem na cel budowy szpitala.

źródło: NKJP: Wiesław A. Leśniewski: Radomszczańskie lecznictwo, Gazeta Radomszczańska, 2009-01-21