„Mam dobrą robotę i nie muszę jej zmieniać” - wyznał w tym roku W. P. i od razu znalazł się w czołówce oratorów. Mało mówi, ale smacznie.
źródło: NKJP: Łukasz Ramlau: Stronniczy przegląd prasy, Gazeta Wyborcza, 1994-12-27
Z tego też okresu pochodzi zabawny dowcip, smacznie oddający społeczny i religijny klimat międzywojnia [...].
źródło: NKJP: Michał Smolorz: Raz w roku w Wielki Piątek..., Gazeta Zachodnia, 2010-04-02
[...] rzadko podejmował korespondencję, choć jego listy wykazują prawdziwy talent literacki, wielką kulturę osobistą i wyrafinowane poczucie humoru. Jak sam się kiedyś wyraził, wolał nuty niż słowa. Pisał więc mało, ale smacznie, co pozostawia ciekawskich w ciągłym niedosycie.
źródło: NKJP: Dorota Szwarcman: Bzdury na klawiaturę, Polityka, 2002-03-09
[...] arie i duety wykonywane w teatralnych kostiumach były smacznie zainscenizowane, nie zabrakło również fragmentów baletowych.
źródło: NKJP: Anna Woźniakowska: Wieczór niedzielny, Dziennik Polski, 2008-07-01