ćwieczkarz

  • w dawnej Polsce: rzemieślnik nabijający ćwieki
  • CZŁOWIEK I TECHNIKA

    Przemysł

    rzemiosło


    CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE

    Tradycja

    świat dawnych epok i wydarzenia historyczne

  • Powstały natomiast odrębne warsztaty wytwórcze, prowadzone przez fabrykantów powozów, bądź indywidualnie, bądź we współpracy z różnego rodzaju rzemieślnikami. [...] Najczęściej współpracowali ze sobą: kołodzieje, kowale, stelmachy, lakiernicy, ćwieczkarze i in.

    źródło: Internet: konskie.org.pl

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. ćwieczkarz
    ćwieczkarze
    ndepr
    ćwieczkarze
    depr
    D. ćwieczkarza
    ćwieczkarzów
    ćwieczkarzy
    C. ćwieczkarzowi
    ćwieczkarzom
    B. ćwieczkarza
    ćwieczkarzów
    ćwieczkarzy
    N. ćwieczkarzem
    ćwieczkarzami
    Ms. ćwieczkarzu
    ćwieczkarzach
    W. ćwieczkarzu
    ćwieczkarze
    ndepr
    ćwieczkarze
    depr

  • Zob. ćwiek

CHRONOLOGIZACJA:
1844, M. Baliński, Starożytna Polska pod względem historycznym, jeograficznym i statystycznym, books.google.pl
Data ostatniej modyfikacji: 18.06.2019