-
2.
osoba będąca w dawnej Polsce urzędnikiem zarządzającym stadninami królewskimi lub książęcymi bądź posiadająca tytuł honorowy stanowiący późniejszy odpowiednik tego urzędu -
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Funkcjonowanie państwa
urzędy i ich funkcjonowanie
CZŁOWIEK W SPOŁECZEŃSTWIE
Tradycja
świat dawnych epok i wydarzenia historyczne -
Oprócz Piastów przybywało z Polski na Węgry wielu rycerzy i duchownych, którzy dzięki wstawiennictwu Elżbiety zdobyli wysokie urzędy świeckie i duchowne. Jednym z nich był rycerz Mroczko, który z czasem awansował do urzędu koniuszego królowej.
źródło: NKJP: Internet
Między r. 1574 a 1579 ożenił się Górnicki z młodszą o blisko 30 lat Barbarą Broniewską, córką koniuszego przemyskiego i starosty medyckiego.
źródło: NKJP: Internet
Na swoich ciężkich, karogniadych koniach przejechał z głuchym tętentem kopyt, lśniący pozłotą pancerzy i hełmów, szwadron pułku kawalergardów. Za nimi kroczył wielki koniuszy dworu i dwóch masztalerzy, którzy prowadzili pokrytego kirem wierzchowca zmarłego cara.
źródło: NKJP: Mieczysław Jałowiecki: Na skraju imperium, 2000
Kolejną grupę polskiego orszaku tworzyli dworzanie, na czele których jechał koniuszy.
źródło: NKJP: Legendarny wjazd, Dziennik Polski, 2008-12-06
Na końcu senatorskich urzędów ziemskich znajdowało się trzech tzw. kasztelanów konarskich (koniuszych): konarski sieradzki, łęczycki i inowłocławski.
źródło: Internet: witonia.com.pl
-
część mowy: rzeczownik
rodzaj gramatyczny: m1
liczba pojedyncza liczba mnoga M. koniuszy
koniuszowie
ndepr koniusze
depr D. koniuszego
koniuszych
C. koniuszemu
koniuszym
B. koniuszego
koniuszych
N. koniuszym
koniuszymi
Ms. koniuszym
koniuszych
W. koniuszy
koniuszowie
ndepr koniusze
depr -