wykwintniś

  • książk.  pejorat.  osoba, która przesadnie dba o swój wygląd i maniery oraz nadmiernie podkreśla swój dobry gust
  • Słowo bywa używane także jako określenie neutralne.

  • CZŁOWIEK JAKO ISTOTA PSYCHICZNA

    Usposobienie człowieka

    określenia człowieka ze względu na jego usposobienie


    CZŁOWIEK JAKO ISTOTA FIZYCZNA

    Określenia fizyczności człowieka

    wygląd

  • Nie nosił ohydnych breloków, jakimi zwykł się obwieszać były wykwintniś z gwardii narodowej albo sklepowy lowelas.

    źródło: Internet: barlett.home.pl/karamazurowe-bal

    Nasz wykwintniś czytuje Wiedźmina. Zabawne.

    źródło: Internet: demotywatory.pl

    Ten piętnastoletni młodzian, nadzieja rodu Habsburgów, byt jednym z największych wykwintnisiów Europy, zdążył już sobie zasłużyć na przydomek „dworskiego”, „wytwornego” czy „ceremonialnego”. Zaiste miała go za co podziwiać Jadwiga, złączona z nim ślubami dziecięcymi zawartymi w Hainburgu.

    źródło: Michał Rożek: Nietypowy przewodnik po Krakowie, 2005

    Pierogi mogą być potrawą prostą, dla tych, którzy nie śmierdzą groszem, ale równie dobrze – na przykład nadziewane dziczyzną czy brokułami – czują się na stołach wykwintnisiów. Ci, którzy lubią pierogi, chcieliby poznać nowe oblicze ulubionego dania albo po prostu lubią dobrą zabawę – koniecznie w sobotę i niedzielę powinni pojawić się na Małym Rynku w Krakowie, na Festiwalu Pierogów.

    źródło: NKJP: Magiczny smak lepionego, Gazeta Krakowska, 2006-08-11

  • część mowy: rzeczownik

    rodzaj gramatyczny: m1

    liczba pojedyncza liczba mnoga
    M. wykwintniś
    wykwintnisie
    D. wykwintnisia
    wykwintnisiów
    C. wykwintnisiowi
    wykwintnisiom
    B. wykwintnisia
    wykwintnisiów
    N. wykwintnisiem
    wykwintnisiami
    Ms. wykwintnisiu
    wykwintnisiach
    W. wykwintnisiu
    wykwintnisie
CHRONOLOGIZACJA:
2 połowa XVIII w., SL
Data ostatniej modyfikacji: 21.08.2019