tranzytywny
-
książk. taki, który staje się rzeczą, cechą lub obowiązkiem innej osoby niż wcześniej
-
[trãzytywny] lub [tranzytywny]
-
ATEMATYCZNY
-
Ważnym z punktu widzenia funkcjonowania gospodarstw domowych źródłem zdobywania przedmiotów konsumpcji stało się w latach osiemdziesiątych korzystanie z tzw. dochodów tranzytywnych, a więc z różnych form pomocy (darów) od krewnych, znajomych, instytucji charytatywnych itd.
źródło: Lidia Beskid (red.): Warunki życia i kondycja Polaków na początku zmian systemowych, 1992 (books.google.pl)
-
część mowy: przymiotnik
Stopień równy
liczba pojedyncza m1 m2 m3 n1, n2 ż M. tranzytywny
tranzytywny
tranzytywny
tranzytywne
tranzytywna
D. tranzytywnego
tranzytywnego
tranzytywnego
tranzytywnego
tranzytywnej
C. tranzytywnemu
tranzytywnemu
tranzytywnemu
tranzytywnemu
tranzytywnej
B. tranzytywnego
tranzytywnego
tranzytywny
tranzytywne
tranzytywną
N. tranzytywnym
tranzytywnym
tranzytywnym
tranzytywnym
tranzytywną
Ms. tranzytywnym
tranzytywnym
tranzytywnym
tranzytywnym
tranzytywnej
W. tranzytywny
tranzytywny
tranzytywny
tranzytywne
tranzytywna
liczba mnoga p1 m1 ndepr m1 depr pozostałe M. tranzytywni
tranzytywni
tranzytywne
tranzytywne
D. tranzytywnych
tranzytywnych
tranzytywnych
tranzytywnych
C. tranzytywnym
tranzytywnym
tranzytywnym
tranzytywnym
B. tranzytywnych
tranzytywnych
tranzytywnych
tranzytywne
N. tranzytywnymi
tranzytywnymi
tranzytywnymi
tranzytywnymi
Ms. tranzytywnych
tranzytywnych
tranzytywnych
tranzytywnych
W. tranzytywni
tranzytywni
tranzytywne
tranzytywne
-
p.-łac. transitivus
CHRONOLOGIZACJA:
1905,
S. Adamski, Substancyalność i nieśmiertelność duszy ludzkiej w świetle rozumu, books.google.pl
FRAZEOLOGIZMY:
Data ostatniej modyfikacji: 19.06.2020